فلسفه رسانه در عصر الگوریتم و داده: از هستی شناسی اطلاعات تا اخلاق الگوریتم و پدیدارشناسی دیجیتال

فلسفه رسانه در عصر پلتفرم های دیجیتال، الگوریتم های جعبه سیاه، داده های بزرگ و هوش مصنوعی با چالش های بی سابقه ای در زمینه های هستی شناسی، معرفت شناسی، اخلاق، زیبایی شناسی و پدیدارشناسی مواجه است. این مقاله با مرور نظام مند مبانی نظری، پیشینه ی پژوهشی و تحلیل داده های تجربی در شش محور هستی شناسی رسانه، معرفت شناسی رسانه، اخلاق رسانه، زیبایی شناسی رسانه، پدیدارشناسی رسانه و فلسفه ی فناوری نشان می دهد که ۷۸ درصد از فیلسوفان بر استقلال هستی شناختی نسبی موجودیت های اطلاعاتی تاکید دارند، کاربران در تشخیص اخبار واقعی از جعلی با خطای ۴۶ درصد مواجه هستند و تفاوت های فرهنگی معناداری در طراحی الگوریتم ها وجود دارد. نتیجه گیری اصلی آن است که فلسفه رسانه در قرن بیست ویکم نیازمند بازتعریف مفاهیم بنیادین واقعیت، حقیقت، عاملیت، حضور و بدن و حرکت به سوی فلسفه ای ترکیبی، رابطه ای، زمینه مند و پلورالیستی است.

کلیدواژه ها:

فلسفه رسانه ، هستی شناسی اطلاعات ، معرفت شناسی دیجیتال ، اخلاق الگوریتم ، پدیدارشناسی مجازی ، پساانسان گرایی ، سرمایه داری نظارتی ، شبیه سازی و وانموده