آینده رسانه در عصر هوش مصنوعی، متاورس و اقتصاد نظارتی: چارچوبی جامع برای تحلیل نیروهای محرک، روندهای کلیدی، سناریوهای بدیل و راهبردهای سیاستی برای آینده ای دموکراتیک، عادلانه و پایدار
محل انتشار: سومین کنفرانس ملی مدیریت رسانه و علوم ارتباطات
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MEDIACS03_013
تاریخ نمایه سازی: 9 تیر 1405
چکیده مقاله:
آینده رسانه در آستانه ی یکی از عمیق ترین تحولات تاریخ ارتباطات بشری قرار دارد؛ همگرایی هوش مصنوعی مولد، متاورس، بلاک چین، اینترنت اشیاء و شبکه های پرسرعت نه تنها فناوری، بلکه اقتصاد، جامعه، سیاست، اخلاق و روان شناسی رسانه را دستخوش دگرگونی می کند. این مقاله با مرور نظام مند پیشینه، تحلیل شش نیروی محرک فناورانه، اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی، سیاسی-حاکمیتی، اخلاقی-حقوقی و روان شناختی-شناختی و هفت روند کلیدی هوشمندسازی، همه جانبه گی، غیرمتمرکزسازی، شبکه ای شدن، شخصی سازی، همگرایی و پلتفرمی شدن، و واکاوی داده های تجربی معتبر، به آینده نگاری رسانه می پردازد. یافته های مبتنی بر تحلیل داده های ۵۰۰ سازمان رسانه ای از گارتنر، ۷۰۲ شغل در ۴۶ کشور از فرای و آزبرن، ۱۹۳ کشور از سازمان ملل، ۵۰۰ رسانه از پیکارد، ۲۰۰ کشور از اتحادیه ی بین المللی مخابرات، ۵۰ سناریو از گوستاوسون و ۱۰,۰۰۰ آمریکایی از مرکز تحقیقاتی پیو نشان می دهد تا سال ۲۰۲۵، ۳۰ درصد از محتوای رسانه های اجتماعی توسط هوش مصنوعی مولد تولید خواهد شد و ۵۰ درصد از کاربران اینترنت حداقل یک ساعت در روز را در متاورس سپری می کنند. ۳۰ تا ۴۰ درصد از وظایف تحریریه تا سال ۲۰۳۰ خودکار می شود. شکاف دیجیتال در دسترسی به متاورس تا سال ۲۰۳۰ به ۶۲ درصد بین کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه می رسد. صنعت فناوری اطلاعات ۲.۵ درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهان را تولید می کند. ۶۴ درصد از مردم معتقدند هوش مصنوعی تشخیص اخبار جعلی را دشوارتر می کند. افسردگی در میان نوجوانان بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۷، ۵۲ درصد افزایش یافته است. سرمایه گذاری در متاورس در سال ۲۰۲۱ به ۱۰۰ میلیارد دلار رسید و پیش بینی می شود بازار آن تا سال ۲۰۳۰ به ۵ تریلیون دلار برسد. رایج ترین سناریوهای آینده رسانه شامل تمرکز و انحصار ۳۲ درصد، تکه تکه شدن ۲۸ درصد، دموکراتیزاسیون ۲۴ درصد و فروپاشی ۱۶ درصد است. نتیجه گیری اصلی آن است که آینده رسانه نه از پیش تعیین شده و نه مستقل از انتخاب های انسانی است و نیازمند آینده نگاری انتقادی، مشارکتی و چندرشته ای و اقدام جمعی برای هدایت به سمت سناریوهای مطلوب است. پیشنهادهای مقاله در سه دسته ی نظری شامل بازتعریف آینده رسانه و مدل چهارسطحی، روش شناختی شامل چارچوب ترکیبی و مشارکتی، و کاربردی-سیاستی شامل شفافیت الگوریتم، سرمایه گذاری فراگیر، سواد رسانه ای، طراحی اخلاقی، مدل های کسب وکار جایگزین و نهادهای نظارتی مستقل ارائه شده اند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علیرضا محمودی فرد
دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران
سید محمدرضا حسینی علی آباد
استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی