تاثیر ارزش اجتماعی و فرهنگی بر طراحی مسکن در شهر گلمان ارومیه

طراحی مسکن در مناطق نوظهور و شهرهای جدید، به ویژه در بسترهای فرهنگی خاص نظیر شهر گلمان ارومیه، نیازمند نگاهی فراتر از ابعاد کالبدی و اقتصادی است. پروژه هایی مانند مسکن مهر عمدتا با رویکردی کمی و بدون توجه به زمینه های فرهنگی و اجتماعی اجرا شده اند که پیامد آن، افت کیفیت زندگی، نبود حس تعلق و افزایش ناهنجاری های شهری بوده است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر ارزش های اجتماعی و فرهنگی ساکنان بر طراحی واحدهای مسکونی در شهر گلمان است تا با شناخت مولفه های بومی، راهکارهایی برای ارتقاء کیفیت فضاهای زیستی ارائه گردد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، اسنادی و تحلیل محتوای انتقادی است و از نظریات معماری بومی، جامعه شناسی فضا و طراحی زمینه گرا بهره گرفته شده است. یافته ها نشان می دهد عواملی چون سبک زندگی، ساختار قومی، روابط همسایگی، ارزش های مذهبی و استفاده از فضاهای نیمه خصوصی، در شکل گیری فرم و عملکرد مسکن نقش کلیدی دارند. نتایج حاکی از آن است که بی توجهی به این مولفه ها موجب گسست فضا و کاربر و کاهش پایداری اجتماعی شده است. در مقابل، توجه به مصالح بومی، انعطاف پذیری، قابلیت گسترش خانه و طراحی مشارکتی، علاوه بر کاهش هزینه، به ارتقاء کیفیت سکونت و حفظ هویت فرهنگی می انجامد.

کلیدواژه ها:

ارزش فرهنگی ، طراحی مسکن ، گلمان ارومیه ، معماری بومی ، جامعه محور ، مسکن مهر ، هویت اجتماعی