ارزیابی سازگاری کاربری های شهر و تاثیرات آن ها بر پایداری شهری(نمونه موردی: محله یوردشاهی ارومیه)

رشد سریع جمعیت شهری و توسعه فیزیکی نامتوازن شهرها، منجر به بروز ناسازگاری هایی در کاربری اراضی شهری شده که تاثیرات منفی متعددی بر پایداری اجتماعی، اقتصادی و محیطی شهرها به جا گذاشته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی سازگاری کاربری های شهری و بررسی تاثیر آن بر پایداری شهری در محله یوردشاهی ارومیه انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی از مطالعات اسنادی، میدانی، مصاحبه با ساکنان و متخصصان، و تحلیل فضایی با استفاده از GIS و مدل AHP بوده است. در این مطالعه، انواع سازگاری کاربری ها با استفاده از ماتریس های ارزیابی و وزن دهی مشخص شده و نقشه های نهایی، نواحی ناسازگار مانند تاسیسات شهری و حمل ونقل را از نواحی سازگار متمایز نموده اند. یافته ها نشان می دهند که بیشترین ناسازگاری ها مربوط به مجاورت کاربری های مسکونی با کاربری های مزاحم است که موجب افت کیفیت زندگی و کاهش تعاملات اجتماعی می شود. در پایان، پیشنهادهایی مانند استفاده از اراضی بایر برای بهبود کیفیت فضا، مشارکت مردمی در شناسایی مشکلات، و جانمایی مجدد تاسیسات ناسازگار ارائه شده اند.

کلیدواژه ها:

سازگاری کاربری زمین ، پایداری شهری ، برنامه ریزی شهری ، مدل AHP ، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) ، محله یوردشاهی ارومیه