چارچوبی نظری برای فهم پرگانش بر میراث گردشگری ارومیه

از آنجایی که نظریه نهاده شده بر پرگانش در حیطه نظریه های معماری به لحاظ قدمت پیشتاز می باشد، لذا جهت خوانش قاعده مند آثار معماری از این منظر که منجر به نقدهای مستدلی در راستای ارتقای کیفی گردد در ابتدا نیازمند طبقه بندی مفاهیم ضمنی در خصوص نظریه مذکور و دستیابی به رویکردهای آن می باشیم. انطباق مفاهیم نظریه فوق با شرایط معماری تاریخی جهت واکاوی معماری از این منظر و تبیین نحوه اثرپذیری مولفه های معماری از رویکردهای نظریه مذکور نیز از چالش های مهم و بحث برانگیز پیش روی این پژوهش بوده و چگونگی تاثیرگذاری رویکردهای کلاسیک نظریه نهاده شده بر پرگانش بر مولفه های معماری تاریخی ارومیه و نحوه عکس العمل مولفه ها در برخورد با نظریه فوق مورد سوال می باشد. هدف پژوهش حاضر در راستای دستیابی به یک الگو و روشی منسجم جهت خوانش آثار معماری تاریخی و میراث گردشگری ارومیه بر مبنای رویکردهای نظریه نهاده شده بر پرگانش می باشد. فرایند این پژوهش سه نمونه از آثار معماری را مورد بررسی قرار داده است. این پژوهش به روش کیفی، توسط داده هایی متنی به کمک مطالعات کتابخانه ای، اسنادی و با اندیشه قیاسی و سطح تحلیل تفسیری، بر روی متغیرهای کیفی انجام پذیرفته است. تحلیل ها به روش کدگذاری اشتراوس و کوربین با نرم افزار مکس کیودا به انجام رسیده است. یافته ها نشانگر این است که مولفه های مصالح، عناصر، سازه و ساختار معماری را تحت تاثیر قرار داده و هر چهار مولفه به میزان معین و متفاوت از یکدیگر از رویکردهای مختلف نظریه مذکور برخوردار بوده اند. حداکثر میزان تاثیرگذاری رویکردهای نظریه فوق بر آثار منتخب بواسطه کدگذاری محوری و انتخابی، بترتیب از نوع رفتار مبتنی بر نظریه و پیکره بندی کالبدی تکنیکی بر روی مولفه ساختار می باشد.

کلیدواژه ها:

پیکره بندی کالبدی ، پیکره فضایی ، مولفه های معماری ، میراث معماری ارومیه ، نظریه پرگانش