یکپارچه سازی MCDM و GIS برای بهینه سازی ارزیابی فضایی انرژی های تجدیدپذیر: مطالعه موردی و تحلیل هم افزای انرژی بادی و خورشیدی در استان مرکزی

مطالعه حاضر با هدف توسعه یک روش شناسی یکپارچه برای مدل سازی برنامه ریزی فضایی انرژی های تجدیدپذیر، با بهره گیری از روش های تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) و سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، انجام شده است. این روش شناسی در استان مرکزی، که با نیاز روزافزون به انرژی برای مصارف صنعتی، کشاورزی و شهری مواجه است، به کار گرفته شده است. معیارها و محدودیت ها تعریف، وزن دهی و ترکیب شده اند تا نواحی با پتانسیل بالا برای احداث تاسیسات تولید انرژی بادی، خورشیدی به صورت منفرد یا ترکیبی، شناسایی شوند. در ادامه، تجزیه وتحلیل خوشه ای به منظور طبقه بندی شهرستان های استان بر اساس میزان دسترسی به اراضی با پتانسیل متوسط و بالا برای توسعه این تاسیسات انجام شده است. تحلیل های مکانی نشان می دهند که برخی شهرستان های استان دارای مساحت محدودی (کمتر از ۱ کیلومتر مربع) از اراضی با پتانسیل متوسط تا بالا برای توسعه این تاسیسات هستند. این یافته ها برای برنامه ریزی فضایی اهمیت زیادی دارند، به ویژه در مناطقی که با رشد جمعیت، توسعه صنعتی و نیاز فزاینده به تامین پایدار انرژی مواجه اند. روش شناسی ارائه شده قابلیت تعمیم به سایر مناطق را دارد و می تواند برای برنامه ریزان، مدیران و سرمایه گذاران مفید باشد. این اطلاعات می توانند در فرآیند برنامه ریزی انرژی، تدوین سیاست های توسعه پایدار و اتخاذ تصمیمات بهینه در راستای بهره برداری از منابع تجدیدپذیر مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

انرژی های تجدیدپذیر ، مدل سازی فضایی ، تصمیم گیری چند معیاره ، سیستم های اطلاعات جغرافیایی