بهینه سازی در قابلیت اطمینان عمر دست فنر عقب کامیونت دایون سفارشی بر پایه تنش

دست فنر عقب یکی از اجزای مهم در سیستم تعلیق کامیونت دایون است که تاثیر مستقیمی بر عملکرد، ایمنی و راحتی خودرو دارد. با توجه به تنش های متغیر و شرایط کاری سنگین، افزایش قابلیت اطمینان و عمر مفید این قطعه اهمیت ویژه ای دارد. این پژوهش به بررسی بهینه سازی قابلیت اطمینان عمر دست فنر عقب بر پایه تحلیل تنش و رفتار مکانیکی می پردازد. طراحی بهینه فنرهای تخت کامیونت دایون انجام شده و تلاش دارد تعادل مناسبی میان عملکرد مکانیکی، قابلیت اطمینان و راحتی سرنشینان برقرار کند. در ابتدا تاثیر تغییر ضخامت لایه های دست فنر بر قابلیت اطمینان مورد بررسی قرار گرفت. دست فنر با ۹ لایه اصلی و ضخامت استاندارد ۱۳ میلی متر طراحی شده و تغییرات ضخامت به صورت ترکیبی از ضخامت های ۱۲ و ۱۴ میلی متر، مطابق استاندارد SAE HS ۷۸۸ تحلیل شد. نتایج دستگاه های تست خستگی و طراحی آزمایش توسط نرم افزار Minitab نشان داد که تغییر میانگین ضخامت لایه ها، در صورتی که تاثیر معناداری بر ضریب فنریت نداشته باشد، عملکرد سیستم تعلیق را حفظ کرده و قابلیت اطمینان را در محدوده استاندارد تضمین می کند. سپس با بهره گیری از الگوریتم گرادیان کاهشی در نرم افزار متلب، وزن دست فنر تحت محدودیت قابلیت اطمینان ۹۰ درصد به میزان ۷ کیلوگرم کاهش یافت. این کاهش وزن می تواند تاثیر مثبتی بر کاهش مصرف سوخت و افزایش کارایی کلی خودرو داشته باشد. یافته های این پژوهش به عنوان روشی جامع برای طراحی و بهینه سازی سیستم های مشابه در صنعت خودروسازی قابل استفاده بوده و می تواند به کاهش خرابی های زودهنگام، بهبود عملکرد سیستم تعلیق، افزایش ایمنی خودروها و ارتقای کیفیت کلی محصولات خودروسازی منجر شود.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی فنر ، طراحی فنر تخت ، قابلیت اطمینان ، کامیونت دایون ، الگوریتم گرادیان کاهشی