بررسی تاثیر حلال های مختلف بر پایداری سوسپانسیون ذرات پودر زیرکونیای پایدارشده با ایتریا

پوشش های سرامیکی زیرکونیای پایدارشده با ایتریا به دلیل خواص حرارتی و مکانیکی مطلوب، از موثرترین انواع پوشش های سد حرارتی به شمار می روند و کاربرد گسترده ای در صنایع پیشرفته ای نظیر هوافضا و توربین های گازی دارند. این پوشش ها نقش حیاتی در محافظت از قطعات فلزی در برابر دماهای بالا، اکسیداسیون و خوردگی ایفا می کنند. با این حال، حفظ پایداری ساختاری و عملکردی آن ها در شرایط کاری سخت و دمای بالا همچنان یکی از چالش های اصلی در این حوزه محسوب می شود. در این مقاله، تهیه و ارزیابی پایداری سوسپانسیون های YSZ۸ و تاثیر آن بر کیفیت پوشش های حاصل از فرآیند لایه نشانی الکتروفورتیک مورد بررسی قرار گرفت. نقش نوع و ترکیب حلال ها، در بهبود پایداری سوسپانسیون ها و ارتقاء کیفیت پوشش های تولیدی دارد. نتایج نشان دادند در بین حلال های آلی، مخلوط استون و اتانول با نسبت حجمی ۳:۱، با ایجاد کمترین میزان عبور نور، بیشترین پایداری سوسپانسیون را فراهم کرده و پوشش های یکنواخت و بدون ترک ایجاد می کند. همچنین، استفاده از پلی وینیل الکل در غلظت بهینه ۲ گرم در لیتر منجر به بهبود قابل توجه چسبندگی پوشش به زیرلایه شد. استفاده کمتر یا بیشتر از این مقدار، به ترتیب موجب ضعف چسبندگی یا ایجاد ترک و تخلخل در پوشش گردید. این یافته ها می توانند به عنوان مبنایی برای بهینه سازی فرآیندهای لایه نشانی الکتروفورتیک و تولید پوشش های با کیفیت بالاتر در کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

زیرکونیای پایدار شده با ۸ درصد وزنی ایتریا ، الکتروفورتیک ، سوسپانسیون ، استون ، اتانول