ارزیابی نانوذرات اکسید مس گرافن اکساید کاهش یافته بیوسنتز شده توسط عصاره ساقه گیاه تربچه بر ترمیم پوست بیماران مبتلا به پسوریازیس

پسوریازیس یک بیماری مزمن خودایمنی و پرولیفراتیو است که در اثر اختلال در عملکرد سیستم ایمنی و افزایش غیرطبیعی تقسیم سلولی در پوست ایجاد میشود. در این پژوهش به بررسی اثرات درمانی نانوذرات گرافن اکسید کاهشیافته و نانوذرات اکسید مس سنتزشده به روش سبز با استفاده از عصاره ی آبی ساقه ی تربچه بهبود علائم و التهاب بیماری پسوریازیس پرداخته شد. عصارهگ یری ساقه تربچه به روش ماسیراسیون با آب دیونیزه انجام گرفت و نانوذرات اکسید مس از ترکیب محلول مس سولفات با عصاره گیاه در حضور سدیم هیدروکسید سنتز شدند. تغییر رنگ محلول به سبز تیره نشانگر تشکیل نانوذرات CuO بود. برای تهیه گرافن اکسید کاهش یافته نیز محلول گرافن اکسید با عصاره ساقه تربچه مخلوط گردید و تغییر رنگ به خاکستری تیره نشانه احیای آن بود . به منظور شناسایی و بررسی خصوصیات فیزیکی و شیمیایی نانوذرات سنتزشده، از روشهای طیفسنجی فرابنفش-مرئی (UV-Vis)، پراش پرتو ایکس (XRD) و میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی (FESEM) استفاده گردید. در بخش زیستی تحقیق، آزمون سمیت سلولی (MTT assay) بر روی سلولهای پوستی انسانی HDFبرای ارزیابی ایمنی و اثربخشی نانوذرات انجام شد. بر اساس نتایج این تحقیق، ترکیب نانوذرات گرافن اکسید کاهشیافته و اکسید مس تهیهشده به روش سبز با عصاره ساقه تربچه میتواند به عنوان یک نانودرمان طبیعی و نوین در کاهش التهاب، بهبود ضایعات پوستی و افزایش کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پسوریازیس موثر باشد.

کلیدواژه ها:

ساقه گیاه تربچه ، سنتز سبز ، نانوذرات گرافن اکسید کاهش یافته ، نانوذرات اکسید مس ، پسوریازیس