اثربخشی آموزش تکنیک های خودتعیین گری بر باور به توانمندی های دانش آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین

تحقیق حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تکنیک های خودتعیین گری مبتنی بر نظریه استرنبرگ بر باور به توانمندی های دانش آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس-آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع دوم متوسطه با پیشرفت تحصیلی پایین شهر کرمان در سال تحصیلی ۰۵-۱۴۰۴ بودند که تعداد ۳۰ نفر به عنوان نمونه آماری، به روش نمونه گیری هدفمند، انتخاب شدند و به صورت تصادفی و با روش قرعه کشی به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) تقسیم شدند. افراد حاضر در گروه آزمایش آموزش تکنیک های خودتعیین گری (۱۰ جلسه) و هر هفته یک جلسه و به مدت ۶۰ دقیقه دریافت نمودند. از پرسشنامه باور به توانمندی ها آزادی (۱۳۸۹) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس تک متغیری با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ استفاده شد. نتایج نشان داد که آموزش تکنیک های خودتعیین گری بر باور به توانمندی ها و باور به توانمندی ها در دانش آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین در مرحله پس آزمون موثر بود (۰۰۱/۰دانش آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

تکنیک های خودتعیین گری ، باور به توانمندی ها ، دانش آموزان ، پیشرفت تحصیلی پایین