پیش بینی حساسیت به طرد بر اساس سبک های دلبستگی در دانش آموزان متوسطه دوم شهر شیراز

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی حساسیت به طرد بر اساس سبک های دلبستگی در دانش آموزان متوسطه دوم شهر شیراز بود. پژوهش حاضر در زمره طرح های همبستگی قرار داشت. جامعه آماری پژوهش دربرگیرنده کلیه دانش آموزان متوسطه دوم شهر شیراز در سال ۱۴۰۴ بود. در این پژوهش نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای انجام شد. در نهایت، جمع آوری داده ها منجر به تکمیل پرسشنامه ها برای ۲۰۰ دانش آموز واجد شرایط گردید. ابزار اندازه گیری پژوهش شامل پرسشنامه های حساسیت به طرد داونی و فلدمن(۱۹۹۶) و پرسش نامه سبک های دلبستگی هازن و شیور(۱۹۸۷) بود. پرسشنامه ها بعد از جمع آوری با نرم افزار spss ۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. به منظور پیش بینی اختلال حساسیت به طرد بر اساس سبک های دلبستگی از آزمون رگرسیون چندگانه همزمان استفاده شد. نتایج نشان داد سبک های دلبستگی در کل ۲۴ درصد از واریانس نمرات حساسیت به طرد را تبیین می کند. همچنین دلبستگی ایمن به صورت منفی و معناداری قادر به پیش بینی حساسیت به طرد می باشد (۰۰۱/۰=p، ۳۶۲/۰-=β). مولفه دلبستگی اجتنابی نیز به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی حساسیت به طرد می باشد (۰۰۵/۰=p، ۲۹۹/۰=β) و مولفه دلبستگی دوسوگرا نیز به صورت مثبت و معناداری قادر به پیش بینی حساسیت به طرد می باشد (۰۲۱/۰=p، ۲۴۶/۰=β).

کلیدواژه ها:

حساسیت به طرد ، سبک های دلبستگی.