بررسی اثربخشی روش های تدریس فعال مبتنی بر فناوری در بهبود انگیزه و مشارکت دانش آموزان متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روش های تدریس فعال مبتنی بر فناوری بر انگیزه تحصیلی و مشارکت دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری بوده و با تحلیل نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط، تلاش کرده است تصویری جامع از نقش فناوری در بهبود فرایند یاددهی یادگیری ارائه دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری روش های تدریس فعال مبتنی بر فناوری، از جمله کلاس معکوس، یادگیری مبتنی بر پروژه، بازی وارسازی آموزشی، یادگیری مشارکتی آنلاین و شبیه سازی های آموزشی، تاثیر مثبتی بر افزایش انگیزه تحصیلی و ارتقای مشارکت دانش آموزان دارد. نتایج همچنین بیانگر آن است که این روش ها با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، دانش آموزمحور و جذاب، موجب افزایش درگیری شناختی، رفتاری و عاطفی یادگیرندگان می شوند. علاوه بر این، عواملی مانند مهارت حرفه ای معلمان، کیفیت زیرساخت های فناوری و نحوه طراحی فعالیت های آموزشی در میزان اثربخشی این روش ها نقش تعیین کننده دارند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که تلفیق فناوری با روش های تدریس فعال می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای کیفیت آموزش و افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، فناوری آموزشی ، انگیزه تحصیلی ، مشارکت دانش آموزان ، دوره متوسطه