ارزیابی تحلیلی تاثیر راهبردهای بازی وارسازی (Gamification) بر ارتقای انگیزش درونی یادگیرندگان

هدف اصلی این پژوهش، تبیین و ارزیابی تاثیر راهبردهای بازی وارسازی (Gamification) بر ارتقای انگیزش درونی یادگیرندگان در بسترهای آموزش الکترونیکی (LMS) است؛ چرا که شواهد موجود نشان می دهد در محیط های دیجیتال، نرخ ریزش یادگیرندگان به دلیل فقدان درگیری فعال، بحرانی است. در این راستا، پژوهش حاضر با استفاده از روش مرور نظام مند (Systematic Review) و تحلیل محتوای کیفی، تعداد 50 مقاله و مطالعه تجربی معتبر داخلی و خارجی منتشر شده در بازه زمانی 2015 تا 2025 را مورد بررسی و واکاوی قرار داده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بازی وارسازی صرفا «پاداش محور» (نظیر امتیاز و نشان های مجازی) با تضعیف نیاز به خودمختاری، پدیده بیش توجیهی را تقویت کرده و انگیزش درونی را کاهش می دهد؛ در حالی که راهبردهای «بازخورد پیشرفت محور» و «شخصی سازی مسیر یادگیری» با ارضای نیازهای سه گانه نظریه خودتعیین گری (شایستگی، خودمختاری و ارتباط)، به طور معناداری باعث افزایش کیفیت یادگیری می گردند. نتیجه گیری می شود که طراحان آموزشی باید برای دستیابی به خروجی مطلوب، از مدل های بازی وارسازی «معناگرا» استفاده نمایند تا بتوانند با تبدیل رفتارهای انتزاعی به تجربه های لذت بخش، نرخ مشارکت و ماندگاری یادگیرندگان را در محیط های مجازی به طور پایدار افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: بازی وارسازی ، انگیزش درونی ، آموزش الکترونیکی ، نظریه خودتعیین گری ، طراحی آموزشی ، مشارکت یادگیرنده.