کاربرد هوش مصنوعی در آموزش زیست شناسی مدارس ( مطالعه موردی شهر ابهر)

گسترش فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، تحولات چشمگیری در نظام های آموزشی جهان ایجاد کرده است و آموزش زیست شناسی نیز از این قاعده مستثنا نیست. با توجه به ماهیت مفهومی، فرایندی و آزمایشگاهی درس زیست شناسی، بهره گیری از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند موجب ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزه دانش آموزان و توسعه مهارت های تفکر علمی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش زیست شناسی مدارس شهر ابهر و تبیین ظرفیت ها، فرصت ها و چالش های به کارگیری این فناوری در فرآیند تدریس و یادگیری انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و اطلاعات موردنیاز از طریق مطالعه اسناد، منابع علمی معتبر و بررسی پژوهش های داخلی و خارجی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی، از جمله سامانه های آموزش هوشمند، شبیه سازهای آزمایشگاهی، تولید محتوای تعاملی، تحلیل عملکرد یادگیرندگان و یادگیری شخصی سازی شده، موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود درک مفاهیم پیچیده زیست شناسی، ارتقای مهارت حل مسئله و افزایش کیفیت ارزشیابی آموزشی می شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که بهره گیری موثر از این فناوری در مدارس شهر ابهر مستلزم توسعه زیرساخت های فناورانه، توانمندسازی معلمان، تولید محتوای آموزشی بومی، حمایت مدیریتی و تدوین دستورالعمل های مناسب برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی است. در مجموع، هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری مکمل در کنار روش های نوین تدریس، نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش زیست شناسی و تحقق اهداف آموزشی مدارس ایفا کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش زیست شناسی ، مدارس ، یادگیری هوشمند ، آموزش شخصی سازی شده ، شهر ابهر.