نقش مشارکت والدین در بهبود عملکرد مدارس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

مشارکت والدین، به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام آموزشی، نقشی تعیین کننده در بهبود عملکرد مدارس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. مقاله حاضر با رویکرد مروری نظام مند به بررسی ابعاد مختلف مشارکت والدین و تاثیر آن بر کارایی مدارس می پردازد. یافته های پژوهش های معاصر نشان می دهد که مشارکت والدین در سه سطح خانه محور، مدرسه محور و ارتباط خانه-مدرسه قابل طبقه بندی است که هر یک به نوبه خود بر جنبه های گوناگون عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان تاثیر می گذارند . نظریه سیستم های رشد (DST) و نظریه حوزه های هم پوشان تاثیر چارچوب های نظری مهمی برای تبیین این رابطه فراهم می آورند . نتایج متاآنالیزها نشان می دهد که مشارکت والدین قوی ترین ارتباط را با آمادگی تحصیلی کودکان دارد و این تاثیر فراتر از عوامل اقتصادی-اجتماعی عمل می کند . بااین حال، موانعی نظیر کمبود اعتماد به نفس والدین، تعارضات زمانی، و ضعف ارتباط موثر میان مدرسه و خانه، تحقق مشارکت مطلوب را با چالش مواجه می سازد . مقاله با ارائه راهکارهایی برای تقویت مشارکت والدین و ایجاد شراکت موثر میان خانه و مدرسه به پایان می رسد.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، عملکرد مدارس ، پیشرفت تحصیلی ، ارتباط خانه-مدرسه ، نظریه سیستم های رشد