بررسی اختلال بیش فعالی در نوجوانان و رویکردهای نوین درمانی

اختلال بیش فعالی-کم توجهی یکی از شایع ترین اختلالات عصبی-رشدی در دوران نوجوانی محسوب می شود که با نشانه هایی مانند بی توجهی، تکانشگری و فعالیت بیش از حد همراه است و می تواند عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و کیفیت زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. در سال های اخیر، رویکردهای درمانی این اختلال از مداخلات صرفا دارویی فراتر رفته و به سمت روش های چندبعدی شامل درمان های رفتاری، شناختی-رفتاری، آموزش مهارت های خودتنظیمی و مداخلات مبتنی بر خانواده حرکت کرده است. هدف این نوشتار بررسی ابعاد مختلف اختلال بیش فعالی در نوجوانان و تحلیل رویکردهای نوین درمانی با تاکید بر کارآمدی و کاربردپذیری آن ها در حوزه تعلیم و تربیت است. واژگان کلیدی: بیش فعالی، نوجوانان، اختلال کم توجهی-بیش فعالی، درمان های نوین، مداخلات رفتاری، آموزش و پرورش