مدل سازی عوامل موثر بر پذیرش و به کارگیری هوش مصنوعی در فرآیندهای آموزشی از دیدگاه معلمان و دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف مدل سازی عوامل موثر بر پذیرش و به کارگیری هوش مصنوعی در فرآیندهای آموزشی از دیدگاه معلمان و دانش آموزان انجام شده است. گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی در سال های اخیر، فرصت های نوینی را برای بهبود کیفیت آموزش، شخصی سازی یادگیری، افزایش بهره وری آموزشی و ارتقای عملکرد یادگیرندگان فراهم کرده است. با این حال، موفقیت کاربرد هوش مصنوعی در نظام آموزشی به میزان پذیرش و استفاده موثر از آن توسط کاربران اصلی یعنی معلمان و دانش آموزان وابسته است.در این راستا، شناسایی عوامل موثر بر پذیرش فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. عوامل فردی، آموزشی، فناورانه، سازمانی و اجتماعی می توانند نگرش، تمایل و رفتار کاربران را نسبت به استفاده از هوش مصنوعی تحت تاثیر قرار دهند. از جمله مهم ترین این عوامل می توان به سهولت استفاده ادراک شده، سودمندی ادراک شده، آمادگی فناوری، مهارت های دیجیتال، حمایت سازمانی، نگرش نسبت به فناوری و اعتماد به سامانه های هوش مصنوعی اشاره کرد.این پژوهش با بهره گیری از رویکرد مروری تحلیلی و مطالعه منابع علمی معتبر، به تبیین چارچوبی مفهومی برای تحلیل روابط میان عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی در آموزش پرداخته است. نتایج نشان می دهد که نگرش مثبت نسبت به فناوری، سطح بالای سواد دیجیتال، حمایت آموزشی و سازمانی و درک مزایای کاربرد هوش مصنوعی از مهم ترین پیش بینی کننده های پذیرش این فناوری در محیط های آموزشی هستند. همچنین تعامل میان عوامل فردی و محیطی نقش تعیین کننده ای در موفقیت استقرار هوش مصنوعی در فرآیندهای یاددهی یادگیری ایفا می کند.در مجموع، یافته های پژوهش حاکی از آن است که توسعه زیرساخت های فناورانه، ارتقای شایستگی های دیجیتال معلمان و دانش آموزان و ایجاد نگرش مثبت نسبت به فناوری های هوشمند می تواند زمینه پذیرش و به کارگیری موثر هوش مصنوعی را در نظام آموزشی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پذیرش فناوری ، به کارگیری هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، معلمان ، دانش آموزان ، یاددهی یادگیری ، فناوری آموزشی ، سواد دیجیتال ، نوآوری آموزشی.