کاربرد هوش مصنوعی در ارتقای مهارت نگارش دانش آموزان دوره متوسطه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 68
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ESPE02_973
تاریخ نمایه سازی: 8 تیر 1405
چکیده مقاله:
مهارت نگارش به عنوان یکی از پیچیده ترین و بنیادی ترین مهارت های زبانی، همواره از دیرباز در کانون توجه نظام های آموزشی جهان قرار داشته است. با ظهور فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی، افق های جدیدی برای آموزش و تقویت این مهارت حیاتی گشوده شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربردهای گوناگون هوش مصنوعی در ارتقای مهارت نگارش دانش آموزان دوره متوسطه و تحلیل تاثیرات آن بر ابعاد مختلف فرایند نویسندگی صورت گرفته است. رویکرد این تحقیق، کیفی و از نوع مطالعات مروری نظامند است که با بررسی عمیق و دقیق بیش از پنجاه منبع معتبر علمی داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ انجام شده است. یافته های حاصل از این پژوهش نشان می دهد که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی نظیر پردازش زبان طبیعی، سامانه های بازخورد خودکار، نرم افزارهای ویرایش هوشمند، و دستیارهای نوشتاری مجهز به الگوریتم های یادگیری عمیق، توانسته اند انقلابی در فرایند آموزش نگارش ایجاد نمایند. این فناوری ها با فراهم آوردن امکان بازخورد فوری و شخصی سازی شده، افزایش انگیزه و خودکارآمدی نوشتاری، تقویت مهارت های فراشناختی در حین نگارش، و ارائه الگوهای متنوع و ساختارمند زبانی، نقش موثری در کاهش اضطراب نوشتاری و بهبود کیفیت متون تولیدی دانش آموزان ایفا می کنند. همچنین، کاربرد هوش مصنوعی در تولید محتوای آموزشی تعاملی و پویا، معلمان را در طراحی تکالیف نگارشی متناسب با سطح توانمندی هر دانش آموز یاری می رساند. این پژوهش بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی نگارش و توانمندسازی معلمان برای استفاده بهینه از ابزارهای هوشمند تاکید دارد و چالش های موجود نظیر وابستگی بیش از حد به فناوری، کاهش خلاقیت، و مسائل اخلاقی و حریم خصوصی را مورد بررسی انتقادی قرار می دهد. نتایج حاصل نشان از پتانسیل بالای هوش مصنوعی در دگرگونی مثبت فرایند آموزش نگارش دارد، مشروط بر آنکه کاربست آن با رهیافتی متوازن و آگاهانه و با حفظ نقش محوری معلم به عنوان راهنمای تربیتی و انسانی صورت پذیرد. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی و برنامه ریزان درسی، با در نظر گرفتن بافت فرهنگی و زبانی جامعه ایرانی، راهبردهای عملیاتی برای یکپارچه سازی هوش مصنوعی در کلاس های درس نگارش تدوین نمایند و زمینه های پژوهش بیشتر در این حوزه نوپا را فراهم آورند.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی ، مهارت نگارش ، دانش آموزان متوسطه ، آموزش زبان ، بازخورد خودکار ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده.
نویسندگان
کریم محمدزاده
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور فریمان