تحلیل تاثیر مشارکت در فعالیت های ورزشی مدرسه بر تقویت مهارت های اجتماعی و خودباوری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE02_948

تاریخ نمایه سازی: 8 تیر 1405

چکیده مقاله:

فعالیت های ورزشی یکی از مهم ترین مولفه های تربیت همه جانبه دانش آموزان محسوب می شوند و نقش مهمی در رشد جسمانی، روانی، اجتماعی و عاطفی آنان ایفا می کنند. امروزه متخصصان تعلیم و تربیت بر این باورند که مدرسه تنها محل انتقال دانش نیست، بلکه محیطی برای پرورش ابعاد مختلف شخصیت دانش آموزان است. در این میان، فعالیت های ورزشی مدرسه به عنوان بستری مناسب برای توسعه مهارت های اجتماعی، تقویت روحیه همکاری، افزایش مسئولیت پذیری و ارتقای اعتمادبه نفس دانش آموزان شناخته می شوند. مشارکت فعال در برنامه های ورزشی، فرصت تعامل سازنده با همسالان، تجربه موفقیت، پذیرش شکست و یادگیری قوانین اجتماعی را برای دانش آموزان فراهم می کند.مهارت های اجتماعی از مهم ترین عوامل موفقیت فرد در زندگی فردی، تحصیلی و اجتماعی به شمار می روند. دانش آموزانی که از مهارت های اجتماعی مطلوبی برخوردارند، روابط موثرتری با دیگران برقرار می کنند، توانایی بیشتری در حل تعارضات دارند و از سازگاری اجتماعی بالاتری برخوردار هستند. از سوی دیگر، خودباوری نیز به عنوان یکی از مولفه های اساسی سلامت روان، نقش مهمی در شکل گیری شخصیت، انگیزش تحصیلی، عملکرد آموزشی و موفقیت های فردی دانش آموزان دارد. فعالیت های ورزشی می توانند از طریق ایجاد احساس شایستگی، موفقیت و توانمندی، به تقویت خودباوری و نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به توانایی های خود کمک کنند.پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشارکت در فعالیت های ورزشی مدرسه بر تقویت مهارت های اجتماعی و خودباوری دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، نقش ورزش در توسعه روابط بین فردی، همکاری گروهی، مسئولیت پذیری، احترام به قوانین، کنترل هیجانات، اعتمادبه نفس و احساس کفایت فردی مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین ارتباط میان میزان مشارکت دانش آموزان در برنامه های ورزشی مدرسه و سطح مهارت های اجتماعی و خودباوری آنان تحلیل شده است.یافته های پژوهش نشان می دهد که مشارکت در فعالیت های ورزشی مدرسه تاثیر مثبت و معناداری بر ارتقای مهارت های اجتماعی و افزایش خودباوری دانش آموزان دارد. دانش آموزانی که حضور فعال تری در برنامه های ورزشی دارند، از توانایی بیشتری در برقراری ارتباط، همکاری با دیگران و مدیریت روابط اجتماعی برخوردار هستند. همچنین این دانش آموزان سطح بالاتری از اعتمادبه نفس، احساس شایستگی و خودکارآمدی را تجربه می کنند. نتایج پژوهش بر اهمیت توسعه برنامه های ورزشی در مدارس و استفاده از ظرفیت ورزش به عنوان ابزاری موثر در تربیت اجتماعی و روانی دانش آموزان تاکید دارد.

نویسندگان

بشیر امینی

کارشناسی علوم اجتماعی گرایش برنامه ریزی تعاون و رفاه