تاثیر سیاست های سازمانی بر قصد ترک شغل کارکنان شهرداری مشهد میانجیگری فرسودگی شغلی و تاب آوری کارکنان

در عصر حاضر، سازمان ها با چالش های متعددی در زمینه حفظ نیروی انسانی مواجه هستند که یکی از مهم ترین آنها، قصد ترک شغل کارکنان است. سیاست های سازمانی به عنوان مجموعه ای از رفتارها و تعاملات غیررسمی در محیط کار نقش مهمی در شکل دهی به تجربه شغلی کارکنان ایفا می کنند. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر نوع توصیفی - پیمایشی است. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه استاندارد بومی سازی شده که روایی محتوای آن توسط اساتید و روایی سازه توسط روش تحلیل بارهای عاملی تاییدی بررسی شده است. همچنین برای سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق را کارکنان حوزه منابع انسانی شهرداری مشهد به تعداد ۳۰۰ نفر می باشد. حجم نمونه آماری با توجه به فرمول کوکران ۱۴۷ نفر تعیین شد. روش نمونه گیری تصادفی ساده است. برای بررسی فرضیه ها از مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد سیاست های سازمانی بر تاب آوری کارکنان و فرسودگی شغلی اثرگذار است. همچنین اثر تاب آوری کارکنان و فرسودگی شغلی بر قصد ترک شغل نیز تایید شدند. تاثیر سیاست های سازمانی بر قصد ترک شغل مورد تایید قرار نگرفت. در این تحقیق نقش میانجی تاب آوری کارکنان و فرسودگی شغلی نیز تایید گردید.

کلیدواژه ها:

سیاست های سازمانی ، قصد ترک شغل ، فرسودگی شغلی ، تاب آوری کارکنان