بررسی تکنولوژی های نوین ساخت و ساز در دنیا و امکان سنجی فنی و اقتصادی جهت توسعه آنها در ایران از منظر توسعه پایدار

در این مقاله هدف بررسی اثرات استفاده از تکنولوژی های جدید ساخت و ساز از منظر توسعه پایدار و امکان سنجی فنی و اقتصادی توسعه آنها در کشور می باشد. در این پژوهش با استفاده از مطالعات میدانی و استفاده از نظرات کارشناسان تاثیرات این روش ها بر ساختمان های کشور مطالعه شده است. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که این روش ها سبب تسریع در زمان پروژه ها تا حدود ۵۰٪ خواهد شد. همچنین، در اغلب پروژه های انفرادی هزینه های ساخت تا حدود ۳۰٪ افزایش یافته و در پروژه های انبوه سازی سبب کاهش هزینه ها می شود. این روش ها بیشتر در مرحله اسکلت و نصب تاسیسات استفاده می شوند. همچنین نتایج نشان می دهند که بیشترین تاثیر روش ها و تکنولوژی های جدید بر عملیات ساخت و ساز از منظر توسعه پایدار به ترتیب بر یکپارچگی و استحکام بیشتر سازه، کیفیت بهتر و عمر طولانی تر سازه، تسریع در زمان احداث، مقاومت بهتر در برابر خطرات طبیعی و سوانح مثل زلزله، کاهش هزینه های تمام شده در مقیاس انبوه سازی، زیبایی و آثار زیانبار کمتر بر محیط زیست و راندمان بهتر تاسیسات و بهینه سازی مصرف انرژی می باشد.

کلیدواژه ها:

تکنولوژی های نوین ساخت و ساز ، توسعه پایدار