واکاوی چگونگی شکلگیری نخستین هتل های بین المللی در اروپا و ایران (نمونه موردی اواخر قاجار تا ۱۳۵۷)

واکاوی در روند شکل گیری نخستین هتل های بین المللی در اروپا و ایران (اواخر قرن هجدهم تا ۱۳۵۷ شمسی) با بیان مسئله تفاوت بنیادین مسیرهای مدرنیزاسیون ارگانیک و خصوصی محور در اروپا در برابر وارداتی و دولتی محور در ایران— را برجسته می سازد که منجر به پایداری نهاد هتلداری در غرب و ناپایداری یا تغییر کاربری آن در ایران شد. هدف پژوهش روشن کردن چگونگی تاثیر ساختار قدرت، اقتصاد و روابط بین الملل بر زمان بندی، عوامل محرک، الگوهای معماری و کارکرد اجتماعی-سیاسی این نهاد از طریق تحلیل تطبیقی است. سوال اصلی بر این تمرکز دارد که چرا اروپا یک قرن زودتر به هتلداری بین المللی دست یافت و چگونه تفاوت های ساختاری بر کارکردگرایی، بینامتنیت و فرهنگ هتل تاثیر گذاشت. روش تحقیق کیفی و تطبیقی-تاریخی با بهره گیری از تحلیل اسنادی، تحلیل معماری (پلان ها و مقاطع با نرم افزارهای تخصصی)، تحلیل نشانه شناختی و فرهنگی بر روی ۱۳ هتل کلیدی (۸ اروپایی و ۵ ایرانی) انجام شد. یافته ها نشان داد که هتل های اروپایی با کارکردگرایی واقعی، بینامتنیت تولیدی و فرهنگ مصرفی پایدار به صنعتی جهانی تبدیل شدند، در حالی که هتل های ایرانی با شبه کارکردگرایی نمایشی، بینامتنیت مصرفی-هیبرید و کارکرد فرهنگی محدود به نمایش قدرت ملی باقی ماندند. نتیجه گیری تاکید دارد که نهادهای مدرن بدون همخوانی با زمینه اجتماعی-فرهنگی محکوم به هیبرید ناتمام و ناپایداری هستند در حالی که هتل های ایرانی با شبه کارکردگرایی نمایشی، بینامتنیت مصرفی-هیبرید و کارکرد فرهنگی محدود به نمایش قدرت ملی باقی ماندند.

کلیدواژه ها:

هتل بین المللی ، هتل در اروپا ، هتل در ایران ، معماری هتل