درک تجارب معلمان غیرمتخصص از آموزش کودکان با نیازهای ویژه: مطالعه ای پدیدارشناختی

این پژوهش با هدف بازنمایی تجارب معلمان غیرمتخصص در مدارس کودکان با نیازهای ویژه استان کردستان انجام شد. میدان پژوهش شامل تمامی معلمان غیرمتخصص شاغل در مدارس کودکان با نیازهای ویژه این استان بود. از میان این معلمان پانزده معلم فاقد تحصیلات مرتبط با آموزش ویژه و دارای حداقل یک سال سابقه تدریس، به روش نمونه گیری هدفمند از نوع ملاکی به عنوان نمونه انتخاب شدند. این پژوهش با رویکرد پدیدارشناختی و با استفاده از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان انتخاب شده به صورت هدفمند، داده ها را جمع آوری کرد. تحلیل داده ها با استفاده از روش کلایزی و نرم افزار MAXQDA صورت پذیرفت و مضامین اصلی و فرعی مرتبط با تجارب معلمان استخراج شد. نتایج نشان داد که معلمان غیرمتخصص برای سازگاری با محیط تدریس، بر تاب آوری و سازگاری فردی و تلاش برای درک و شناخت کودکان تکیه می کنند. عوامل فردی-انگیزشی و تعامل با خانواده و والدین نیز نقش مهمی در شکل گیری نگرش و احساسات آن ها ایفا می کند. درعین حال، معلمان با چالش های متعددی در حوزه های ساختاری - سازمانی، آماده سازی و آموزش معلم و ویژگی دانش آموزان و فرآیند یادگیری مواجه هستند که بر تجربه کاری آن ها تاثیرگذار است. این پژوهش نشان می دهد که استخدام معلمان غیرمتخصص در مدارس کودکان با نیازهای ویژه اغلب به دلیل کمبود نیرو صورت می گیرد و برای رفع این مشکل، اتخاذ تصمیمات اساسی در سطح اداری ضروری است. همچنین، برگزاری دوره های آموزشی لازم پیش از گمارش افراد غیرمتخصص، می تواند به بهبود کیفیت آموزش و حمایت از این معلمان کمک کند.

کلیدواژه ها:

تدریس غیرتخصصی ، دانش آموز با نیازهای ویژه ، تدریس ، تخصص گرایی ، پدیدارشناسی