تاثیر قصه گویی بر یادگیری مهارت های اجتماعی و کاهش اضطراب در دانش آموزان دختر مقطع ابتدایی شهر کرمان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مداخله قصه گویی بر یادگیری مهارت های اجتماعی و کاهش سطوح اضطراب در دانش آموزان دوره ابتدایی بود. این مطالعه از نوع کاربردی بوده و با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید.جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر دوره دوم مقطع ابتدایی (پایه های چهارم، پنجم و ششم) شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴بود. نمونه گیری به شیوه  غیراحتمالی در دسترس  انجام گرفت و پس از اجرای پیش آزمون، ۴۰ دانش آموز دارای نمرات پایین در مهارت های اجتماعی و سطوح بالای اضطراب انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد، در حالی که گروه آزمایش در معرض برنامه قصه گویی شامل ۱۰ جلسه قرار گرفت. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: مقیاس مهارت های اجتماعی تگزاسTISS)) ، پرسشنامه افکار اضطرابی (ANTI) و  پروتکل مداخله قصه گویی شناختی-هیجانی که روایی محتوایی آن ها توسط متخصصان روان شناسی و اساتید دانشگاه تایید شد.داده ها در سطح توصیفی با محاسبه میانگین، انحراف استاندارد و واریانس، و در سطح استنباطی با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تحلیل شدند. پردازش آماری با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت.نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که مداخله قصه گویی به طور معناداری مهارت های اجتماعی را در دانش آموزان دختر ارتقا داده و سطوح اضطراب  آنان را کاهش داد.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، یادگیری مهارت های اجتماعی ، کاهش اضطراب ، دانش آموزان