کلاس معکوس و یادگیری عمیق: بهینه سازی زمان کلاس برای تمرکز بر درک مفاهیم پیچیده به جای حفظیات

در نظام های آموزشی سنتی، انتقال دانش معمولا از طریق سخنرانی های مستقیم در کلاس درس صورت می گیرد که بخش عمده ای از زمان کلاس را به خود اختصاص می دهد. این امر اغلب منجر به سطحی نگری در یادگیری و اولویت یافتن حفظیات بر درک عمیق می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی «مدل کلاس معکوس» (Flipped Classroom) در تسهیل «یادگیری عمیق» (Deep Learning) تدوین شده است. در این مدل، آموزش های نظری به پیش از کلاس منتقل شده و زمان حضور در کلاس به تعاملات پویا، حل مسئله و تحلیل های انتقادی اختصاص می یابد. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که با آزادسازی زمان کلاس از طریق انتقال محتوای حافظه محور به پلتفرم های پیش از کلاس، فرصت بیشتری برای راهنمایی دانش آموزان/دانشجویان در جهت برقراری ارتباط میان مفاهیم جدید و دانش پیشین فراهم می گردد. این رویکرد ضمن کاهش بار شناختی غیرضروری، نقش یادگیرنده را از «دریافت کننده منفعل» به «سازنده دانش» تغییر داده و با بهینه سازی مدیریت زمان، بستر لازم برای دستیابی به سطوح بالای یادگیری (تحلیل، ترکیب و ارزشیابی) را فراهم می آورد. یافته ها حاکی از آن است که کلاس معکوس، به عنوان یک کاتالیزور آموزشی، ظرفیت درک مفاهیم پیچیده را به جای تکیه بر حافظه کوتاه مدت، به طور معناداری ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

کلاس معکوس (Flipped Classroom) ، یادگیری عمیق (Deep Learning) ، بهینه سازی زمان کلاس ، یادگیری فعال ، راهبردهای شناختی ، حذف آموزش حافظه محور.