نقش تکامل شناختی در ارزشیابی اقدامات مرتبط با کاربران راه ایمن تر

رانندگی فعالیت پیچیده ای است که نیازمند هماهنگی های شناختی و نواحی مختلف مغزی بسیاری است؛ توجه، درک، حافظه، عملکردهای اجرایی و هماهنگی. مطالعه حاضر مروری است بر نقش علوم اعصاب بر ارزشیابی که بر پایه اطلاعات جمع آوری شده از جست وجوی منظم منابع اینترنتی و مقالات منتشرشده مرتبط با موضوع انجام شده است. این یافته ها بیانگر مکانیسم های زیست شناختی اثرگذار بر رانندگان جوان در معرض خطر است. کودکان به موقعیت های پیچیده ترافیک با افراد بالغ بصورت تفاوت های بزرگ تر در واکنش و پردازش اطلاعات و توانایی حرکتی-روانی در جوانان نسبت به بزرگ ترها است. فرآیندهای روان تحولی در کودکان بر توانایی آنها در تصمیم گیری مناسب در جاده تاثیرگذار است و این مفاهیم سرعت و فاصله را درک می کنند اما در هنگام عبور از جاده، توانایی ضعیفی در تشخیص مکان های خطرناک دارند که به حضور وسایل نقلیه در اطراف آنها دارد. همچنین در ارزیابی دقیق ترافیک احتمالی نیز توانایی ندارند. نقاط کور جاده بر بازه بینایی راننده اثر گذاشته و کودکان نادیده گرفته می شوند و مناطقی تهدیدکننده جاده نیز از دید آنها پنهان می ماند. آسیب وارده به جوانان به علت اشتباه رفتاری یا نبود توانایی در تغییر توجه به مورد جدید است. در سنین بالاتر، فرآیندهای شناختی تکامل یافته تر و به صورت تشخیص مکان امن از خطرناک جاده است. در سنین بالاتر از ۱۲ سال توانایی تغییر رفتار در هنگام مواجهه با دو موقعیت متفاوت است. در ارتباط با تکامل شناختی دو موضوع مورد توجه پژوهشگران بوده است. فرآیند بینایی مورد نیاز برای یک خردسال برای عبور از جاده به خوبی تکامل یافته است که بصورت هماهنگی کامل سیگنال های بینایی با مفهوم معنادار در کودکان ۱۰ تا ۱۲ سال است. فرآیندهای شناختی در مغز بزرگسالان نیز تاثیرگذار است. تکنیک های تصویر برداری مغز نشان دادند که لوب پیشانی به ویژه قشر پیش پیشانی که در قضاوت، تصمیم گیری، استدلال و کنترل ایمپالس نقش دارد تا سن ۲۰ تا ۲۵ سال بطور کامل بالغ نمی شود.

کلیدواژه ها:

ارزیابی کاربران ، راه ، علوم اعصاب