توسعه و اعتبارسنجی آزمون تداعی ضمنی رایانه ای تحریف های شناختی بین فردی برای زوجین

اندازه گیری در روانشناسی به طور سنتی متکی بر خودگزارشی یا اندازه گیری های آشکار یا مستقیم می باشد که از افراد خواسته می شود تا نگرش ها، احساسات و عواطف خود را گزارش کنند، جزییات رفتار گذشته خود را بیان کنند و حدسیات خود را در مورد رفتار آتی خود ابراز کنند. تحقیق و سنجش به شدت به توانایی شرکت کننده در گزارش دقیق و صادقانه احساسات و افکارش متکی می باشد. اندازه گیری صریح به همراه خود محدودیت هایی را نیز می آورد، گاهی اوقات افراد سعی می کنند نگرش های خود را به دلیل اهمیت شخصی یا جلوگیری از قضاوت اجتماعی پنهان کنند یا نگرش خود را با سوگیری بیان کنند. محققین در تلاش برای احتراز از مسائل ناشی از اندازه گیری های خودگزارشی شروع به ایجاد و گسترش اندازه گیری های ضمنی یا غیرمستقیم کردند. اندازه گیری های ضمنی، نگرش های خودکار، سریع، ناخودآگاه و بدون تامل را در غیاب شناخت آگاهانه میان محتوای نگرش و پاسخ را اندازه گیری می کنند (TIARA). در این پژوهش با انجام برخی تغییرات از روش آزمون تداعی ضمنی برای نگرش های ارتباطی استفاده گردید. پس از ساخت آزمون تداعی ضمنی به همراه پرسشنامه تحریف های شناختی بین فردی بر روی ۱۵۰ نفر از دانشجویان متاهل دانشگاه علامه طباطبایی اجرا گردید. این پژوهش ساخت و اعتبارسنجی آزمون کامپیوتری تداعی ضمنی تحریف های شناختی بین فردی برای زوجین بود. نتایج نشان داد که پایایی آزمون تداعی ضمنی تحریف های شناختی بین فردی برای زوجین از طریق روش آلفای کرونباخ ۰٫۶۹ بدست آمد. همچنین روایی همگرا از طریق همبستگی میان آزمون تداعی ضمنی و پرسشنامه تحریف های شناختی محاسبه گردید که همبستگی در خرده مقیاس طرد در روابط بین فردی برابر با ۰٫۶۹۸، در خرده مقیاس سوءادراک در روابط بین فردی برابر با ۰٫۶۸۳ و در خرده مقیاس انتظارات غیرواقع بینانه در روابط برابر با r=۰٫۵۴۶ به طور معنادار بودند که همگی آنها در سطح ۰٫۰۱ معنی دار بودند. کلی می توان نتیجه گرفت که آزمون تداعی ضمنی تحریف های شناختی بین فردی برای زوجین از پایایی و روایی مناسبی برخوردار است و همچنین بین سازه ضمنی و آشکار تحریف های شناختی بین فردی تفاوت وجود دارد.

کلیدواژه ها:

آزمون تداعی ضمنی ، تحریف های شناختی بین فردی ، نگرش ضمنی ، شناخت اجتماعی