ارزیابی چرخه حیات و بررسی نحوه اثرگذاری سهم منابع تامین برق بر انتشار کربن دو نوع خودروی الکتریکی و هیبریدی قابل شارژ

در جوامع امروزی بخش حمل و نقل یکی از اصلی ترین منابع انتشار گازهای گلخانه ای به شمار می رود به همین دلیل نقشی کلیدی در دستیابی به توسعه پایدار دارد. در سال های اخیر خودروهای برقی (BEV) و خودروهای هیبریدی قابل شارژ (PHEV) به عنوان گزینه های جایگزین خودروهای احتراق داخلی (ICEVs) مورد توجه قرار گرفته اند هرچند کارایی زیست محیطی آنها به طور مستقیم به میزان انتشار کربن ناشی از شبکه برق بستگی دارد. در پژوهش حاضر ارزیابی چرخه حیات خودروهای برقی و خودروهای هیبریدی قابل شارژ انجام شده است. سه کشور آمریکا، دانمارک و بریتانیا به عنوان مطالعه موردی انتخاب شده اند که به ترتیب دارای شبکه برق مبتنی بر سوخت فسیلی، تجدیدپذیر محور و ترکیبی هستند. این ارزیابی شامل، تولید، بهره برداری، نگه داری و انتشار آلاینده ها در طول عمر خودرو می باشد. نتایج نشان می دهد که خودروهای برقی در بیشتر موارد کاهش بیشتری در انتشار گازهای گلخانه ای نسبت به هیبریدی قابل شارژ، دارند اما در شبکه های پرکربن این مزیت کاهش یافته و حتی ممکن است خودروهای هیبریدی قابل شارژ عملکرد بهتری داشته باشند به طوری که میزان انتشار یک خودروی برقی در آمریکا حدود ۲۱۰ گرم دی اکسید کربن در مایل است که این مقدار از انتشار یک خودروی هیبریدی قابل شارژ در دانمارک (۱۷۰ گرم بر مایل) بیشتر می باشد. از نظر اقتصادی هزینه اولیه بیشترین سهم را در هزینه چرخه عمر دارد. تحلیل حساسیت نیز وابستگی شدید هزینه کل خودروهای برقی به تعرفه برق را آشکار می سازد به طوری که با افزایش قیمت برق از ۰.۲۰ به ۰.۸۰ دلار بر کیلووات ساعت هزینه آنها از ۳۹,۰۰۰ دلار به بیش از ۵۲,۰۰۰ دلار صعود می کند؛ در مقابل هزینه خودروی هیبریدی قابل شارژ تقریبا ثابت باقی می ماند و پس از قیمت حدود ۰.۶۵ دلار بر کیلووات ساعت، به گزینه اقتصادی تری تبدیل می شود. این نتایج بر اهمیت ترکیب منابع انرژی و قیمت برق در ارزیابی جامع خودروهای الکتریکی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

انتشار کربن ، خودروهای برقی ، خودروهای هیبریدی قابل شارژ ، چرخه حیات ، تجدیدپذیر محور