«واکاوی نقش اثرگذار معلم در شناسایی و حل مشکلات آموزشی و تربیتی دانش آموزان: رویکردی جامع و سیستمی»

هدف از این مقاله، واکاوی جامع و تحلیلی نقش معلمان در شناسایی و حل مشکلات آموزشی و تربیتی دانش آموزان در محیط های آموزشی است. در این پژوهش، با اتکا به مبانی نظری روان شناسی رشد و یادگیری (از جمله نظریات ویگوتسکی، بندورا و راجرز)، تلاش شده است تا مرز میان مداخلات آموزشی و تربیتی تبیین گردد. یافته های این مقاله نشان می دهد که معلم در مواجهه با مشکلات آموزشی، از طریق رویکردهایی نظیر «آموزش متمایز»، «تکیه گاه سازی» و ترویج «ذهنیت رشد»، نقش یک مهندس یادگیری را ایفا می کند. در عین حال، در حوزه تربیتی، از طریق «هوش عاطفی»، «انضباط مثبت» و «مدلینگ اجتماعی»، به عنوان یک تسهیل گر روانی-اجتماعی عمل می نماید. تحلیل ها حاکی از آن است که اثرگذاری معلم در حل این مشکلات، مستلزم گذار از رویکردهای تک بعدی به سمت یک «رویکرد سیستمی و مشارکتی» در مثلث «معلم-والدین-متخصصان» است. در نهایت، مقاله به بررسی موانع ساختاری نظیر تراکم کلاسی و فرسودگی شغلی می پردازد و پیشنهاد می دهد که برای ارتقای کیفیت یادگیری، باید رویکردی کل نگر را جایگزین متدهای سنتی و تک بعدی نماید.

کلیدواژه ها:

نقش معلم ، مشکلات آموزشی ، چالش های تربیتی ، آموزش متمایز ، انضباط مثبت ، رویکرد سیستمی ، فرسودگی شغلی.