نقش منتورینگ و مشاوره تحصیلی توسط دانشجویان پزشکی بر کاهش اضطراب و بهبود خودکارآمدی دانش آموزان متوسطه دوم

دوره متوسطه دوم و گذر از سد آزمون های ورودی دانشگاه ها، یکی از پرچالش ترین مراحل تحصیلی است که غالبا با افت خودکارآمدی و بروز سطوح بالایی از اضطراب تحصیلی همراه است. با توجه به محدودیت های مشاوره های سنتی در همذات پنداری عمیق با دانش آموزان، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش منتورینگ و مشاوره تحصیلی توسط دانشجویان پزشکی بر کاهش اضطراب و بهبود خودکارآمدی دانش آموزان متوسطه دوم انجام شد. این مطالعه با رویکرد مروری-روایتی (Narrative Review) و از طریق بررسی متون در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و بین المللی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ صورت گرفت. بررسی داده ها نشان داد که دانشجویان پزشکی به دلیل تجربه گذر موفقیت آمیز از چالش های مشابه در گذشته ای نزدیک و برخورداری از جایگاه اجتماعی الهام بخش، به عنوان الگوهای زنده و معتبر برای دانش آموزان عمل می کنند. مداخله از طریق «منتورینگ نزدیک به همتا» توسط این گروه، با انتقال استراتژی های تنظیم هیجانی و راهبردهای مقابله ای، به شکلی معنادار موجب کاهش اضطراب امتحان می شود؛ افزون بر این، بر اساس نظریه یادگیری اجتماعی بندورا، مشاهده موفقیت این منتورها باورهای خودکارآمدی و تاب آوری دانش آموزان را ارتقا می بخشد. در نهایت می توان نتیجه گرفت که ادغام ساختاریافته دانشجویان پزشکی در سیستم مشاوره مدارس، یک مداخله آموزشی-روانی اثربخش است که نه تنها بار روانی کنکور را می کاهد، بلکه کاتالیزوری قدرتمند برای توسعه فردی و تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

منتورینگ نزدیک به همتا ، خودکارآمدی تحصیلی ، اضطراب امتحان ، دانشجویان پزشکی ، مشاوره تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه دوم.