رابطه فرانگرانی با اندیشناکی روانی و خوداثربخشی ادراک شده در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه

مقدمه: فراگراوی (نگرانی درباره نگرانی) از سازه های شناختی موثر بر تداوم نگرانی و آشفتگی های هیجانی است و می تواند با الگوهای اندیشناکی/نشخوار ذهنی و نیز با ارزیابی فرد از توانمندی های خود (خوداثربخشی ادراک شده) مرتبط باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه فراگراوی با اندیشناکی روانی و خوداثربخشی ادراک شده در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه انجام شد.روش: این مطالعه از نظر هدف کاربردی، از نظر اجرا میدانی و از حیث ماهیت توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل ۳۲۴۵ دانش آموز پسر مقطع متوسطه شهر قائن مرطبه بود. نمونه ۲۴۶ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای و با استناد به جدول کرجسی و مورگان انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده ها عبارت بودند از: پرسشنامه فراگراوی (MWQ)، پرسشنامه پاسخ به اندیشناکی (RRS) و مقیاس خوداثربخشی. تحلیل داده ها با آمار توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره) و با نرم افزار SPSS-۲۲ انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد بین فراگراوی و اندیشناکی روانی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین فراگراوی با خوداثربخشی ادراک شده رابطه معنادار داشت و اندیشناکی روانی با خوداثربخشی رابطه منفی و معنادار نشان داد. در تحلیل رگرسیون چندمتغیره، مدل کلی معنادار بود و فراگراوی سهم معناداری در پیش بینی خوداثربخشی ادراک شده داشت.بحث: الگوی یافته ها حاکی از آن است که افزایش فراگراوی با تشدید اندیشناکی روانی همراه است و همزمان با تغییرات معنادار در خوداثربخشی ادراک شده ارتباط دارد. همچنین، رابطه منفی اندیشناکی با خوداثربخشی نشان می دهد درگیری ذهنی تکرارشونده می تواند با تضعیف ارزیابی فرد از توانایی مقابله و عملکرد موثر همراه شود.نتیجه گیری: به طور کلی، فراگراوی با اندیشناکی روانی و خوداثربخشی ادراک شده در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه رابطه دارد و می تواند بخشی از تغییرات خوداثربخشی را پیش بینی کند. بر این اساس، توجه به مولفه های فراگراوی و کاهش اندیشناکی در برنامه های مشاوره ای و مداخلات مدرسه محور می تواند برای ارتقای کارکرد روان شناختی و تقویت خوداثربخشی دانش آموزان مفید باشد.

کلیدواژه ها:

فراگراوی ، اندیشناکی روانی ، خوداثربخشی ادراک شده ، دانش آموزان پسر مقطع متوسطه