اقدام پژوهی: چگونه دانش آموزی که دچار عدم تمرکز است، به درس فارسی علاقمند شد؟

پژوهش حاضر با هدف بررسی و بهبود وضعیت تمرکز و افزایش علاقه مندی به درس فارسی در یکی از دانش آموزان پایه هشتم متوسطه اول انجام شده است. مسئله اصلی این اقدام پژوهی، وجود عدم تمرکز و بی علاقگی در یادگیری درس فارسی در دانش آموزی به نام مریم الماسی در مدرسه رقیه (س) شهرستان هرسین بوده است. اهمیت این موضوع از آن جهت است که تمرکز یکی از عوامل اساسی در یادگیری موثر و پایدار محسوب می شود و نبود آن می تواند منجر به افت تحصیلی و کاهش انگیزه شود (سیف، ۱۳۹۷؛ حسن زاده، ۱۳۹۸).در این پژوهش از روش اقدام پژوهی و رویکرد کیفی-توصیفی استفاده شده است. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با دانش آموز، بررسی نمرات و گفت وگو با همکاران آموزشی جمع آوری گردید. در مرحله نخست (شواهد ۱)، نشانه هایی مانند بی توجهی به تدریس، انجام ناقص تکالیف و بی علاقگی نسبت به درس مشاهده شد. سپس با طراحی و اجرای راهکارهایی همچون یادگیری فعال، بازی های آموزشی، قصه گویی، تقویت انگیزه درونی و مشارکت گروهی، مداخلات آموزشی انجام شد (شعبانی، ۱۳۹۵؛ رضایی، ۱۳۹۹).در مرحله دوم (شواهد ۲)، نتایج نشان داد که میزان تمرکز، مشارکت و علاقه دانش آموز به درس فارسی افزایش یافته است. یافته ها بیانگر این است که استفاده از روش های نوین تدریس می تواند نقش مهمی در بهبود رفتارهای یادگیری داشته باشد (کریمی، ۱۴۰۰).

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، عدم تمرکز ، درس فارسی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری فعال ، آموزش متوسطه اول