تاثیر عدالت در نظام پرداخت پاداش مبتنی بر عملکرد بر انگیزش و سلامت اداری کارکنان آموزش و پرورش کشور

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر نظام پاداش مبتنی بر شایستگی بر انگیزش و سلامت اداری کارکنان آموزش و پرورش انجام شده است. نظام های پاداش مبتنی بر شایستگی در دو دهه اخیر به عنوان یکی از سازوکارهای کلیدی مدیریت منابع انسانی در سازمان های دولتی و عمومی، به ویژه در نظام های آموزشی، مورد توجه قرار گرفته اند. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع معتبر فارسی و انگلیسی به تبیین ابعاد گوناگون این موضوع پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که در صورت رعایت اصول شفافیت، عدالت رویه ای و مشارکت کارکنان، نظام پاداش مبتنی بر شایستگی می تواند به افزایش انگیزش و بهبود سلامت اداری منجر شود. با این حال، اجرای ناقص و مبتنی بر معیارهای سنجش غیرشفاف، نه تنها اثربخش نیست، بلکه می تواند به کاهش سلامت اداری، افزایش تبعیض و بروز پدیده ازدحام زدایی انگیزش درونی بیانجامد. مقایسه تطبیقی مطالعات کلیدی نشان می دهد که تفاوت در بافت فرهنگی، ساختار سازمانی و نحوه اجرا از عوامل اصلی ناهمخوانی یافته های پژوهشی است. همچنین، ارزیابی سلامت اداری در دو وضعیت اجرای موفق و ناموفق حاکی از آن است که کیفیت اجرا، تعیین کننده اصلی پیامدهای این نظام است.

کلیدواژه ها:

پاداش مبتنی بر شایستگی ، انگیزش کارکنان ، سلامت اداری ، آموزش و پرورش ، عدالت سازمانی.