اولویت بندی راهکارهای مهندسی ارزش در زنجیره تامین با روش‎ ‎TOPSIS

امروزه مدیریت زنجیره تامین به عنوان یکی از ارکان کلیدی موفقیت سازمان ها در بازارهای رقابتی شناخته می شود. در این میان، مهندسی ارزش به عنوان رویکردی نظام مند برای بهبود عملکرد، کاهش هزینه های غیرضروری و حفظ کارکردهای اساسی، نقشی محوری در بهینه سازی زنجیره تامین ایفا می کند. با این حال، یکی از چالش های اساسی پیش روی مدیران، انتخاب و اولویت بندی موثرترین راهکارهای مهندسی ارزش در میان گزینه های متعدد موجود است. پژوهش حاضر با هدف اولویت بندی راهکارهای مهندسی ارزش در زنجیره تامین با استفاده از روش تصمیم گیری چندمعیاره‎ TOPSIS ‎انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل خبرگان و مدیران زنجیره تامین در یک شرکت تولیدی فعال در صنعت کابل و تجهیزات نیروگاهی می باشد. نمونه گیری به روش هدفمند و با انتخاب ۱۵ نفر از خبرگان صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های مقایسه ای زوجی و پرسشنامه های ارزیابی گزینه ها بر اساس معیارهای تعیین شده بود. روایی محتوایی پرسشنامه ها با استفاده از نظر خبرگان و پایایی آن ها با روش نرخ ناسازگاری در روش‎ AHP ‎و نیز آزمون آلفای کرونباخ تایید شد. برای وزن دهی به معیارها از روش آنتروپی شانون استفاده گردید و رتبه بندی نهایی راهکارها با روش‎ TOPSIS ‎انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که از میان راهکارهای شناسایی شده، «بهبود فرآیندهای تامین و تدارکات» با نزدیک ترین فاصله به ایده آل مثبت (ضریب ۸۵/۰) بالاترین اولویت را دارد و پس از آن به ترتیب «استانداردسازی قطعات و مواد اولیه» (۷۸/۰)، «بهینه سازی حمل ونقل و توزیع» (۷۲/۰)، «مدیریت ارتباط با تامین کنندگان» (۶۵/۰) و «پیاده سازی سیستم های اطلاعاتی یکپارچه» (۵۸/۰) قرار گرفتند. نتایج این پژوهش می تواند به مدیران زنجیره تامین در تخصیص بهینه منابع و اجرای موثرترین راهکارهای مهندسی ارزش یاری رساند‎.‎

کلیدواژه ها:

مهندسی ارزش ، زنجیره تامین ، اولویت بندی ، TOPSIS ، تصمیم گیری چندمعیاره