تاثیر هوش مصنوعی بر عدالت آموزشی و دسترسی برابر به آموزش

این پژوهش با هدف بررسی ابعاد مختلف تاثیر هوش مصنوعی (AI) بر عدالت آموزشی و برابری دسترسی به فرصت های یادگیری تدوین شده است. در حالی که فناوری های نوین پتانسیل شگرفی برای شخصی سازی آموزش و شکستن حصارهای سنتی یادگیری دارند، نگرانی های عمیقی نیز پیرامون تشدید نابرابری های موجود و ایجاد شکاف های دیجیتال جدید وجود دارد. این مقاله ضمن تبیین مبانی نظری عدالت آموزشی و هوش مصنوعی، نقش الگوریتم ها در تسهیل یادگیری فراگیر برای دانش آموزان با نیازهای ویژه و مناطق کم برخوردار را بررسی می کند. با این حال، چالش های اخلاقی نظیر سوگیری های الگوریتمی، حریم خصوصی داده ها و وابستگی فناورانه به عنوان موانع اصلی شناسایی شده اند. در نهایت، با بررسی وضعیت ایران و مقایسه تطبیقی با تجارب جهانی، راهکارهایی برای سیاست گذاری کلان جهت بهره گیری عادلانه از هوش مصنوعی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، شکاف دیجیتال ، شخصی سازی یادگیری ، سوگیری الگوریتمی ، فناوری آموزشی.