نقش هوش مصنوعی در گرافیک ایرانی

هوش مصنوعی در سال های اخیر به عنوان ابزاری قدرتمند در عرصه هنر و طراحی گرافیک ظهور کرده است. گرافیک ایرانی با پیشینه ای غنی از نقوش اسلیمی، خوشنویسی، مینیاتور و معماری اسلامی، ظرفیت بی نظیری برای بازآفرینی و تلفیق با فناوری های نوین دارد. این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول، حفظ و گسترش گرافیک ایرانی می پردازد؛ از تولید تصاویر چند زبانه و خوشنویسی دیجیتال گرفته تا خلق آثاری تعاملی که سنت دیرینه فال حافظ را با الگوریتم های ماشینی پیوند می دهند. همچنین چالش های فلسفی و هنری این هم نشینی، از جمله نگرانی ها درباره اصالت اثر و نقش هنرمند، مورد کنکاش قرار می گیرد.