بررسی مدل مفهومی رابطه میان نوآوری تدریس معلمان و کیفیت یادگیری در محیط های دیجیتال

هدف پژوهش حاضر، تبیین و آزمون یک مدل مفهومی جامع برای بررسی رابطه میان نوآوری در تدریس معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان در محیط های دیجیتال است. با توجه به گسترش روزافزون فناوری های آموزشی و مهاجرت نظام های آموزشی به سمت یادگیری آنلاین و ترکیبی، درک نقش الگوهای نوآورانه تدریس در بهبود پیامدهای یادگیری اهمیت ویژه ای یافته است. این مطالعه با رویکردی توصیفی–تحلیلی و بهره گیری از چارچوب مفهومی برگرفته از نظریه های نوآوری آموزشی، یادگیری فعال، سواد دیجیتال و طراحی یادگیری، تلاش می کند اثر مولفه هایی همچون خلاقیت آموزشی، روش های تعاملی مبتنی بر فناوری، طراحی یادگیری دیجیتال، خودراه بری دانش آموز، انگیزش یادگیری، کیفیت تعاملات آنلاین و احساس حضور در کلاس مجازی را در شکل گیری کیفیت یادگیری بررسی کند.