تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی و کیفیت روابط بین فرزندان و والدین

این مقاله مروری به بررسی تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی و کیفیت روابط والدین و فرزندان می پردازد. مهارت های ارتباطی از جمله گوش دادن فعال، ابراز احساسات و مدیریت تعارضات، به عنوان عوامل اساسی در ارتقای کیفیت تعاملات بین والدین و فرزندان شناخته شده اند. در این مقاله، ابتدا مفاهیم پایه ای این مهارت ها معرفی شده و سپس ارتباط آن ها با خودکارآمدی والدین و فرزندان بررسی می شود. مطالعات نشان می دهند که والدین با بهره مندی از مهارت های ارتباطی بهتر قادرند تا با چالش های فرزندان خود به طور موثرتر مواجه شوند، که این امر به تقویت خودکارآمدی فرزندان و بهبود روابط خانوادگی منجر می شود. همچنین، آموزش مهارت های ارتباطی به فرزندان باعث افزایش اعتماد به نفس و بهبود کیفیت روابط آن ها با والدین می گردد. در نهایت، نتایج این مقاله نشان می دهد که ارتقای مهارت های ارتباطی در خانواده ها می تواند به ایجاد فضایی سالم و حمایتی منجر شده و به رشد روان شناختی و اجتماعی فرزندان کمک نماید

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، خودکارآمدی ، روابط والدین و فرزندان ، آموزش مهارت های ارتباطی ، رشد اجتماعی و روان شناختی.