ارائه الگوی جبران خدمت معلمان متوسطه در مناطق کم برخوردار

هدف از پژوهش حاضر، طراحی و ارائه یک الگوی جامع برای جبران خدمات معلمان مقطع متوسطه در مناطق کم برخوردار است تا از طریق ایجاد بسترهای درآمدزایی مکمل و بهینه سازی تسهیلات رفاهی، چالش های معیشتی این گروه از کارکنان نظام آموزشی کاهش یابد. معلمان در مناطق محروم به دلیل دوری از مراکز شهری و هزینه های بالای زیستی، با فشار اقتصادی مضاعفی روبرو هستند که در بلندمدت منجر به کاهش انگیزه شغلی و مهاجرت نیروی انسانی متخصص از این مناطق می شود. در این راستا، مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و بدون تکیه بر داده های آماری، راهکارهایی را در سه محور اصلی پیشنهاد می دهد. نخست، در محور تسهیلات سازمانی، بر ضرورت بازنگری در نظام اعطای وام های صندوق رفاه معلمان و گسترش خدمات تعاونی های مصرف در مناطق محروم تاکید می شود تا دسترسی معلمان به کالاهای اساسی با قیمت مناسب و تسهیلات مالی کم بهره، فشار هزینه های جاری زندگی را کاهش دهد. دوم، در محور بهره برداری از زیرساخت های موجود، الگویی پیشنهاد می گردد که بر اساس آن، فضای مدارس در ساعات غیراداری به عنوان مراکز آموزش محلی تعریف شوند؛ به گونه ای که معلمان بتوانند با برگزاری کلاس های تقویتی درسی، دوره های آمادگی کنکور و همچنین آموزش مهارت های کاربردی دیجیتال نظیر نرم افزارهای مجموعه آفیس (Word, Excel و ...) برای دانش آموزان و اهالی منطقه، منبع درآمدی مشروع و مکمل ایجاد کنند. سوم، در محور حمایتی، بر ایجاد سازوکارهای قانونی برای تسهیل این فعالیت های درآمدزا در محیط مدرسه تاکید شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که پذیرش یک الگوی ترکیبی شامل حمایت های صندوق رفاه و فعال سازی پتانسیل های آموزشی مدارس می تواند علاوه بر بهبود وضعیت معیشتی معلمان، منجر به ارتقای سطح سواد دیجیتال و تحصیلی در مناطق کم برخوردار گردد و در نهایت، پایداری اشتغال معلمان در این مناطق را تضمین نماید.

کلیدواژه ها:

جبران خدمات ، معلمان مناطق کم برخوردار ، درآمدزایی مکمل ، صندوق رفاه معلمان ، آموزش مهارت های دیجیتال