نقش والدین در جهت کاهش مشکلات تربیتی و اخلاقی فرزندان

خانواده نخستین و بنیادی ترین نهاد اجتماعی است که نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت، هویت و نظام ارزشی فرزندان ایفا می کند. در دنیای معاصر با گسترش رسانه ها، تغییرات فرهنگی و افزایش آسیب های اجتماعی، اهمیت نقش والدین در هدایت صحیح رفتار و کاهش مشکلات تربیتی و اخلاقی فرزندان بیش از پیش آشکار شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش والدین در جهت کاهش مشکلات تربیتی و اخلاقی فرزندان انجام شد. این تحقیق از نوع کاربردی بوده و با روش توصیفی تحلیلی اجرا گردید. جامعه آماری شامل ۱۳۰ نفر از والدین و فرزندان بود که از این میان ۹۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل منابع کتابخانه ای و پرسشنامه محقق ساخته در چهار بخش ارتباط عاطفی والدین با فرزندان، شیوه های فرزندپروری، میزان نظارت و کنترل منطقی، و سنجش مشکلات اخلاقی و رفتاری بود.یافته های پژوهش نشان داد که بین سبک فرزندپروری مقتدرانه، ارتباط عاطفی گرم و حمایت گرانه، و نظارت آگاهانه والدین با کاهش بروز رفتارهای ناهنجار، پرخاشگری، بی انضباطی و ضعف مسئولیت پذیری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج بیانگر آن است که الگو بودن والدین در رفتارهای اخلاقی و اجتماعی تاثیر مستقیمی بر درونی سازی ارزش های اخلاقی در فرزندان دارد. در مقابل، سبک های تربیتی سهل گیرانه یا مستبدانه می تواند زمینه بروز مشکلات رفتاری را افزایش دهد.در مجموع، نتایج پژوهش تاکید می کند که تقویت مهارت های فرزندپروری، افزایش آگاهی والدین نسبت به شیوه های تربیتی موثر و ایجاد فضای عاطفی سالم در خانواده می تواند به عنوان راهکاری اساسی در کاهش مشکلات تربیتی و اخلاقی فرزندان مورد توجه سیاست گذاران آموزشی و خانواده ها قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

والدین ، سبک های فرزندپروری ، تربیت اخلاقی ، مشکلات رفتاری ، نظارت والدین