رابطه تنظیم هیجان، خودکارآمدی و کیفیت تصمیم گیری با عملکرد عملیاتی آتش نشانان شهر تهران در ماموریت های پرخطر

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه تنظیم هیجان، خودکارآمدی و کیفیت تصمیم گیری با عملکرد عملیاتی آتش نشانان شهر تهران در ماموریت های پرخطر است. شغل آتش نشانی به دلیل ماهیت غیرقابل پیش بینی، فشار روانی بالا و مواجهه مکرر با موقعیت های تهدیدکننده حیات، یکی از مشاغل پرتنش و حساس محسوب می شود که در آن عوامل روان شناختی نقش تعیین کننده ای در کیفیت عملکرد افراد دارند. در این میان، تنظیم هیجان به عنوان توانایی مدیریت و کنترل هیجانات در شرایط بحرانی، خودکارآمدی به عنوان باور فرد نسبت به توانایی انجام موفقیت آمیز وظایف، و کیفیت تصمیم گیری به عنوان توانایی انتخاب بهترین گزینه در شرایط پیچیده و فشار بالا، از متغیرهای کلیدی موثر بر عملکرد عملیاتی محسوب می شوند. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی است و به صورت میدانی اجرا خواهد شد. جامعه آماری شامل کلیه آتش نشانان عملیاتی شهر تهران بوده و نمونه ای از آنان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب می گردد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد تنظیم هیجان، خودکارآمدی عمومی، کیفیت تصمیم گیری و عملکرد عملیاتی می باشد. روایی ابزارها از طریق روایی صوری و محتوایی و پایایی آن ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار خواهد گرفت. داده های گردآوری شده با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی شامل همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار خواهند گرفت. انتظار می رود نتایج پژوهش نشان دهد که بین تنظیم هیجان، خودکارآمدی و کیفیت تصمیم گیری با عملکرد عملیاتی آتش نشانان رابطه معنادار مثبت وجود دارد. همچنین پیش بینی می شود این سه متغیر توان تبیین قابل توجهی از تغییرات عملکرد عملیاتی آتش نشانان در شرایط پرخطر داشته باشند. یافته های این پژوهش می تواند در ارتقای برنامه های آموزشی، بهبود مهارت های روان شناختی، طراحی دوره های مدیریت هیجان و افزایش کارآمدی عملیاتی آتش نشانان شهر تهران مورد استفاده قرار گیرد. همچنین نتایج آن می تواند به مدیران و تصمیم گیران سازمان آتش نشانی در جهت بهبود گزینش، آموزش و حمایت روانی از نیروهای عملیاتی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، خودکارآمدی ، کیفیت تصمیم گیری ، عملکرد عملیاتی ، آتش نشانان