پولشویی از طریق بازی های آنلاین

پولشویی به عنوان یکی از پیچیده ترین جرایم اقتصادی معاصر، در عصر دیجیتال وارد مرحله ای نوین و چندلایه شده است. گسترش فناوری های مالی، رمزارزها، پلتفرم های غیرمتمرکز و به ویژه بازی های آنلاین با گردش مالی گسترده، بسترهای جدیدی برای پنهان سازی منشا عواید حاصل از جرم فراهم کرده اند. بازی های آنلاین به دلیل ویژگی هایی همچون تراکنش های خرد و پرتعداد، امکان ایجاد حساب های کاربری متعدد، نبود نظام احراز هویت سخت گیرانه، قابلیت تبدیل ارزش مجازی به پول واقعی و ماهیت فرامرزی، به یکی از ابزارهای نوین لایه سازی و ادغام عواید نامشروع تبدیل شده اند. در این میان، نظام های حقوقی با چالش های اساسی در شناسایی، اثبات و تعقیب این نوع پولشویی مواجه اند.در نظام حقوقی ایران، قانون مبارزه با پولشویی مصوب ۱۳۸۶ و اصلاحات ۱۳۹۷ چارچوب اصلی مقابله با این جرم را تشکیل می دهد و با تاسیس مرکز اطلاعات مالی (FIU) تلاش شده است ساختار نظارتی متمرکز ایجاد شود. با این حال، در حوزه دارایی های دیجیتال، بازی های آنلاین و پلتفرم های مبتنی بر فناوری، خلاهای تقنینی و اجرایی همچنان محسوس است. مسئله ماهیت حقوقی دارایی های مجازی، شمول یا عدم شمول پلتفرم های بازی در زمره «اشخاص مشمول»، دشواری اثبات علم و سوءنیت در محیط های دیجیتال و محدودیت های همکاری بین المللی از مهم ترین چالش ها به شمار می روند.این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، ضمن تبیین سازوکارهای پولشویی در بازی های آنلاین و بررسی ویژگی های نوین پولشویی دیجیتال، به تحلیل چارچوب حقوقی ایران پرداخته و در نهایت راهکارهایی برای تقویت نظام تقنینی و نظارتی کشور ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

پولشویی ، بازی های آنلاین ، اقتصاد مجازی ، رمزارز ، جرایم سایبری