مروری جامع بر اختلال نقص توجه / بیش فعالی در کودکان

اختلال نقص توجه/ بیش فعالی (ADHD) یکی از شایع ترین اختلالات عصبی – تحولی است که معمولا از دوران کودکی آغاز شده و می تواند تا بزرگسالی ادامه یابد. این اختلال با الگوی پایدار بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری مشخص می شود. این مطالعه مروری با هدف بررسی جامع این اختلال از جنبه های تعریف، شیوع، سبب شناسی، معیارهای تشخیصی، اهمیت تشخیص زودهنگام، پیش آگهی و رویکردهای درمانی موجود انجام شده است. اطلاعات از طریق مطالعه و بررسی منابع علمی معتبر، کتاب ها و مقالات مرتبط گردآوری و تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که شیوع ADHD در کودکان و نوجوانان حدود ۵ درصد است و در پسران بیشتر از دختران دیده می شود. از نظر سبب شناسی، عوامل ژنتیک، عصبی‑ شیمیایی و محیطی در بروز این اختلال نقش دارند. تشخیص این اختلال بر اساس معیارهای معتبر تشخیصی و ارزیابی های بالینی و روان شناختی صورت می گیرد. درمان ADHD شامل رویکردهای دارویی (به ویژه داروهای محرک) و غیردارویی (رفتار درمانی، بازی درمانی، درمان شناختی‑رفتاری، آموزش مهارت های اجتماعی، آموزش خانواده و خانواده درمانی، ورزش هوازی) است. تشخیص زودهنگام و مداخلات به موقع می تواند از عواقب نامطلوب این اختلال در نوجوانی و بزرگسالی جلوگیری کند. ترکیب درمان دارویی و روان شناختی بیشترین اثربخشی را در مدیریت علائم ADHD دارد.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه/ بیش فعالی ، کودکان ، علائم ، تشخیص ، درمان