نقش روش های تدریس خلاقانه در کاهش بی انگیزگی دانش آموزان با تاکید بر تاثیر بازی وارسازی آموزشی بر مشارکت کلاسی

بی انگیزگی تحصیلی و کاهش مشارکت کلاسی از مهم ترین چالش های نظام آموزشی در دوره های مختلف تحصیلی به شمار می آید و می تواند به افت یادگیری، کاهش تعامل دانش آموزان و تضعیف کیفیت فرایند تدریس یادگیری منجر شود. اقدام پژوهی حاضر با هدف بررسی نقش روش های تدریس خلاقانه در کاهش بی انگیزگی دانش آموزان و نیز تبیین تاثیر بازی وارسازی آموزشی بر مشارکت کلاسی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش در بستر واقعی کلاس درس و با تکیه بر تجربه زیسته معلمان در مدارس مختلف استان خوزستان و دیگر محیط های آموزشی اجرا گردید.در این کنش پژوهی، مسئله اصلی، کاهش انگیزه درونی، افت مشارکت فعال، بی تفاوتی نسبت به فعالیت های آموزشی و کم رنگ بودن تعامل دانش آموزان در جریان تدریس شناسایی شد. برای رفع این مسئله، مجموعه ای از راهکارهای نوآورانه شامل استفاده از بازی وارسازی آموزشی، طراحی فعالیت های گروهی هدفمند، بهره گیری از تشویق های مرحله ای، رقابت سالم، امتیازدهی آموزشی، بازخورد فوری، تنوع در شیوه ارائه محتوا و به کارگیری روش های تدریس مشارکتی و خلاقانه به کار گرفته شد.فرایند اجرا نشان داد که تلفیق عناصر بازی با اهداف آموزشی، سبب افزایش اشتیاق دانش آموزان، ارتقای حس موفقیت، تقویت روحیه همکاری، کاهش اضطراب یادگیری و بهبود چشمگیر مشارکت کلاسی شده است. همچنین استفاده از تدریس خلاقانه باعث شد دانش آموزان از حالت انفعال خارج شوند و با علاقه بیشتری در فعالیت های یادگیری حضور یابند. یافته ها بیانگر آن است که هرچه محیط کلاس از حالت سنتی و یک سویه فاصله گرفته و به فضایی پویا، تعاملی و انگیزه بخش تبدیل شود، میزان یادگیری معنادار و مشارکت تحصیلی دانش آموزان نیز افزایش می یابد.نتایج این اقدام پژوهی نشان می دهد که بازی وارسازی و روش های تدریس خلاقانه، ابزارهایی اثربخش، عملی و قابل اجرا برای معلمان در راستای کاهش بی انگیزگی تحصیلی و ارتقای مشارکت کلاسی هستند و می توانند در بهبود کیفیت آموزش، افزایش نشاط آموزشی و تحقق یادگیری فعال نقشی تعیین کننده ایفا کنند.