عنوان اقدام پژوهی:تاثیر آموزش تلفیقی (حضوری + مجازی) بر یادگیری دانش آموزان

اقدام پژوهی حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش تلفیقی (حضوری + مجازی) بر یادگیری دانش آموزان و بهبود کیفیت فرایند تدریس در محیط های آموزشی انجام شد. مسئله اصلی این پژوهش، کاهش تمرکز، افت مشارکت فعال دانش آموزان و نابرابری در میزان یادگیری در شیوه های صرفا حضوری یا صرفا مجازی بود. با توجه به تغییرات سریع نظام آموزشی و ضرورت بهره گیری از فناوری های نوین در کنار آموزش سنتی، پژوهشگران تلاش کردند با طراحی و اجرای الگوی آموزش تلفیقی، زمینه ارتقای یادگیری معنادار، افزایش انگیزه تحصیلی و بهبود تعامل معلم و دانش آموز را فراهم سازند.این کنش پژوهی با رویکرد کیفی و بر پایه مشاهده، مصاحبه، بررسی عملکرد تحصیلی دانش آموزان، تحلیل تکالیف، ارزشیابی مستمر و مقایسه وضعیت پیش و پس از اجرای راهکارها انجام گرفت. در فرایند اجرا، آموزش حضوری برای توضیح مفاهیم اصلی، رفع اشکال، تعامل چهره به چهره و ایجاد پیوند عاطفی به کار گرفته شد و آموزش مجازی نیز برای ارسال محتوای مکمل، تمرین های هدفمند، بازخورد سریع، تکرار و تثبیت یادگیری مورد استفاده قرار گرفت. همچنین استفاده از فایل های آموزشی، فعالیت های تعاملی، پرسش و پاسخ آنلاین، تکالیف چندرسانه ای و پیگیری مستمر یادگیری از جمله راهبردهای مداخله ای این پژوهش بود.یافته های اقدام پژوهی نشان داد که آموزش تلفیقی توانست به طور معناداری موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت یادگیری پایدار، بهبود کیفیت انجام تکالیف، رشد اعتماد به نفس، ارتقای انگیزه تحصیلی و کاهش شکاف یادگیری شود. دانش آموزان در این الگو فرصت بیشتری برای مرور محتوا، یادگیری با سرعت فردی، تعامل مستمر با معلم و دسترسی آسان تر به منابع آموزشی داشتند. از سوی دیگر، حضور فیزیکی در کلاس نیز به رفع ابهام های درسی، تقویت مهارت های اجتماعی و افزایش انسجام آموزشی کمک کرد. نتایج نشان داد که ترکیب هدفمند آموزش حضوری و مجازی، در مقایسه با روش های یک بعدی، اثربخشی بیشتری در فرایند یاددهی - یادگیری دارد.در مجموع، می توان نتیجه گرفت که آموزش تلفیقی یکی از راهکارهای موثر، انعطاف پذیر و کاربردی برای ارتقای یادگیری دانش آموزان در شرایط آموزشی امروز است. این الگو ضمن پاسخ گویی به نیازهای متنوع یادگیرندگان، امکان شخصی سازی آموزش، افزایش کیفیت تدریس و بهبود پیامدهای آموزشی را فراهم می کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدارس و معلمان با برنامه ریزی دقیق، تقویت زیرساخت های آموزشی و توسعه مهارت های فناورانه، از ظرفیت آموزش ترکیبی برای بهبود عملکرد تحصیلی و یادگیری عمیق تر دانش آموزان بهره مند شوند.