بررسی نقش میانجی درگیری شناختی در رابطه میان آموزش های فناورانه معلمان و یادگیری عمیق دانش آموزان

زمینه و هدف: با گسترش روزافزون ابزارهای هوشمند در زیست بوم های آموزشی، صرف حضور فناوری تضمین کننده کیفیت یادگیری نیست. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی چگونگی تاثیر آموزش های فناورانه معلمان بر یادگیری عمیق دانش آموزان با تاکید بر نقش واسطه ای درگیری شناختی است. در واقع، این مطالعه به دنبال پاسخ به این پرسش است که آیا توانمندی تکنولوژیک معلمان می تواند از طریق به چالش کشیدن ذهن دانش آموز، منجر به درک ماندگار مفاهیم شود یا خیر.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری شامل تمامی معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه [نام شهر/منطقه] در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد آموزش های فناورانه، مقیاس درگیری شناختی ریچاردز و پرسشنامه یادگیری عمیق بود. روایی و پایایی ابزارها با استفاده از آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تاییدی به اثبات رسید و داده ها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند.یافته ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که آموزش های فناورانه معلمان اثر مثبت و معناداری بر یادگیری عمیق دانش آموزان دارد (P<۰.۰۱). همچنین، نقش میانجی درگیری شناختی در این رابطه تایید شد؛ به گونه ای که استفاده خلاقانه معلمان از فناوری های نوین، ابتدا سطح پردازش اطلاعات و درگیری ذهنی دانش آموزان را ارتقا داده و سپس به شکل گیری یادگیری عمیق منجر می شود. یافته ها حاکی از آن است که فناوری به تنهایی ابزار است، اما زمانی که با رویکردهای پداگوژیک ترکیب شود، قدرت حل مسئله و تفکر انتقادی را در فراگیران تقویت می کند.نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، پیشنهاد می گردد که دوره های ضمن خدمت معلمان از “آموزش ابزارمحور” به سمت “آموزش شناختی-فناورانه” سوق یابد. تمرکز بر درگیری شناختی دانش آموزان به عنوان حلقه مفقوده در نظام های آموزشی دیجیتال، می تواند تضمین کننده گذار از یادگیری سطحی و حافظه مدار به سمت یادگیری عمیق و کاربردی در عصر هوش مصنوعی باشد.