بررسی رابطه سبکهای مدیریت تعارض با بهزیستی ذهنی مدیران شرکتهای بیمه

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سبکهای مدیریت تعارض با بهزیستی ذهنی مدیران شرکتهای بیمه بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی، به لحاظ روش توصیفی پیمایشی و از نوع تحقیقات همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران شرکتهای بیمه در سال ۱۴۰۴ در استان اصفهان بود، که به صورت نمونه گیری تصادفی طبقه ای تعداد ۳۸۳ نفر از آنان انتخاب و به پرسشنامه های پژوهش شامل، پرسشنامه سبک مدیریت تعارض رابینز (۲۰۰۶) و مقیاس بهزیستی ذهنی توسط کی-یز و ماگیارمو (۲۰۰۳) پاسخ دادند. در پژوهش حاضر‎ ‎پایایی پرسشنامه ها بوسیله ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۷۲/۰ و ۷۹/۰ محاسبه شد. روایی پرسشنامه ها توسط تعدادی از متخصصان مورد تایید قرار گرفت. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده از آمار توصیفی و استنباطی نظیر ضریب همبستگی و رگرسیون خطی استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که، رابطه سبکهای مدیریت تعارض با بهزیستی ذهنی (۲۱۲/۰=r) می باشد که دارای رابطه مثبت و معنادار است. مولفه سبک مدیریت تعارض رقابت (۲۸۴/۰=r) قادر به پیش بینی بهزیستی ذهنی بوده اند. نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که حدود ۸ درصد تغییرات بهزیستی ذهنی مدیران به سبکهای مدیریت تعارض مربوط بوده و حدود ۹۱ درصد به سایر عوامل خارج از مدل مربوط می شود.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت تعارض ، بهزیستی ذهنی ، مدیران شرکتهای بیمه