مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی (MBCT) در پیشگیری از عود افسردگی

مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی (MBCT) در پیشگیری از عود افسردگی، موضوعی کلیدی در رویکردهای موج سوم رفتاردرمانی است. این مقاله با روش مروری - کتابخانه ای و با جستجو در پایگاه های علمی معتبر مانند PubMed، Scopus و SID و با استفاده از کلیدواژه های تخصصی، به بررسی پژوهش های انجام شده در این زمینه می پردازد. یافته ها نشان می دهند که هر دو روش در کاهش نرخ عود افسردگی به ویژه برای افراد با سابقه سه دوره یا بیشتر، موثر هستند. با این حال، سازوکارهای اثرگذاری آن ها متفاوت است. MBCT عمدتا از طریق تغییر رابطه فرد با افکار افسرده ساز (با تمرکز بر آگاهی و عدم قضاوت) و کاهش نشخوار فکری عمل می کند، در حالی که ACT بر افزایش انعطاف پذیری روانی و پذیرش افکار بدون تلاش برای تغییر محتوای آن ها تاکید دارد. شواهد حاکی از آن است که در پیشگیری طولانی مدت (بیش از یک سال)، ACT ممکن است به دلیل کاهش اجتناب تجربه ای برتری جزئی داشته باشد، اما MBCT برای بیمارانی که سطح ذهن آگاهی پایین تری دارند، در کوتاه مدت موثرتر است. با این حال، برخی مطالعات تفاوت معناداری بین این دو روش گزارش نکرده اند. نتیجه اینکه انتخاب روش درمانی باید بر اساس ویژگی های فردی بیمار، مانند الگوی نشخوار فکری یا اجتناب تجربه ای انجام شود. انجام کارآزمایی های بالینی با پیگیری طولانی تر برای تعیین قطعی برتری یکی بر دیگری ضروری است.

کلیدواژه ها:

درمان ، پذیرش و تعهد ، ذهن آگاهی ، عود افسردگی