اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان

پرخاشگری به عنوان یکی از شایع ترین و چالش برانگیزترین مشکلات رفتاری در میان دانش آموزان، تاثیرات منفی گسترده ای بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان آن ها دارد. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران به مداخلات روانشناختی معطوف شده است که می توانند مهارت های اجتماعی-هیجانی را در دانش آموزان تقویت کرده و رفتارهای پرخاشگرانه را کاهش دهند. در این میان، آموزش هوش هیجانی به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای شناختی-هیجانی شناسایی شده است. هوش هیجانی شامل توانایی هایی مانند شناسایی، درک و مدیریت هیجانات خود و دیگران، استفاده از هیجانات برای تسهیل تفکر، و تنظیم موثر هیجانات است که همگی با کاهش پرخاشگری ارتباط مستقیم دارند. یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که دانش آموزانی که آموزش هوش هیجانی را دریافت می کنند، در مقایسه با همسالان خود که این آموزش را دریافت نمی کنند، کاهش معناداری در پرخاشگری (شامل پرخاشگری فیزیکی، کلامی و رابطه ای) نشان می دهند. این کاهش از طریق چندین مکانیسم قابل تبیین است: افزایش توانایی شناسایی و برچسب زنی هیجانات، بهبود مهارت های تنظیم هیجان، افزایش همدلی با دیگران، کاهش تکانشگری و افزایش توانایی حل تعارضات به شیوه های سازنده. همچنین، آموزش هوش هیجانی به والدین نیز به عنوان یک مداخله غیرمستقیم موثر برای کاهش پرخاشگری دانش آموزان شناسایی شده است. مقاله حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی به بررسی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر کاهش پرخاشگری در دانش آموزان پرداخته و یافته های پژوهش های مختلف را در این حوزه تحلیل و تلفیق می کند. بر اساس نتایج، توصیه های کاربردی برای معلمان، مشاوران مدرسه، والدین و سیاست گذاران آموزشی ارائه می شود تا با آموزش هوش هیجانی، زمینه را برای کاهش پرخاشگری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، پرخاشگری ، تنظیم هیجان ، دانش آموزان ، همدلی.