بررسی عوامل موثر بر پذیرش ابزارهای هوش مصنوعی در ارزشیابی آموزشی معلمان

در عصر حاضر، ادغام فناوری های نوظهور در فرآیندهای آموزشی به یکی از اولویت های اصلی نظام های تربیتی تبدیل شده است. پذیرش ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در ارزشیابی آموزشی معلمان، نقشی کلیدی در ارتقای کیفیت بازخوردها و بهبود فرآیندهای یاددهی-یادگیری ایفا می کند. این پژوهش مروری با هدف واکاوی عوامل موثر بر پذیرش این فناوری ها در محیط های آموزشی تدوین شده است. یافته ها نشان می دهد که علاوه بر دانش فنی معلمان، متغیرهای انگیزشی، نگرش نسبت به تغییر و حمایت های نهادی از عوامل تعیین کننده در میزان پذیرش ابزارهای هوشمند محسوب می شوند. نتایج حاصل از تحلیل ادبیات پژوهشی گویای آن است که سیستم های ارزیابی هوشمند با کاهش بار کاری معلمان و ارائه تحلیل های دقیق، زمینه را برای شخصی سازی آموزش فراهم می آورند. با این وجود، چالش های اخلاقی، فنی و ساختاری همچنان به عنوان موانع اصلی در مسیر پیاده سازی گسترده این ابزارها در مدارس مطرح هستند. در نهایت، این پژوهش پیشنهاد می کند که برای تسهیل پذیرش فناوری در ارزشیابی، باید برنامه های توسعه حرفه ای معلمان با رویکردهای کاربردی و بومی سازی شده همراه گردد تا بستری برای عدالت آموزشی و ارتقای اثربخشی کلاس های درس فراهم شود. این مطالعه ضمن تبیین جایگاه هوش مصنوعی در نظام ارزشیابی، راهکارهایی را برای مدیریت تغییر و گذار از مدل های سنتی به مدل های هوشمند ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزشیابی آموزشی ، معلمان ، پذیرش فناوری ، بازخورد هوشمند.